,
تحقیقات نشان میدهد دمای مطلوب برای بدن انسان ۲۰ درجه سانتیگراد است. در این دما، وضعیت جسمانی، احساسی، عاطفی و ذهنی در بالاترین سطح خود قرار دارد. به ازای هر یک درجه افزایش دما از این استاندارد، حدود دو درصد از تواناییهای بدن برای انطباق با گرما صرف میشود. به عبارت دیگر، اگر دما به ۴۰ درجه برسد، حدود ۴۰ درصد از قوای انسان صرف انطباقپذیری خواهد شد.
این انطباق با گرما، قدرت روانی، تصمیمگیریهای منطقی و وضعیت احساسی را تحت تاثیر قرار میدهد. تصور کنید رفتار پلیس، فروشندگان، عابران و رانندهها در این شرایط چگونه خواهد بود. زندگی مداوم در معرض گرما میتواند بر میزان مدارای اجتماعی، سطح هوشیاری، رفتارهای کنترلشده، قانونمداری، خشونت و پرخاشگری تاثیر بگذارد.
افزایش دمای محیط بر عملکرد شناختی، خلقوخو و رفتارهای اجتماعی اثرگذار است و میتواند منجر به افزایش رفتارهای ضد اجتماعی و کاهش همدلی شود. گرما پدیده استرس گرمایی را تشدید میکند، بهویژه در شبکههای اجتماعی متراکم، که این استرس پیامدهای بیشتری دارد و هماهنگی در کارهای گروهی را کاهش میدهد.
تحقیقات نشان میدهد گرما موجب تحریکپذیری بیشتر و افزایش تمایل به خشونت میشود. برای مثال، در یک آزمایش، با افزایش دما در اتاقهای دانشجویی از ۱۴ تا ۳۶ درجه، میزان پرخاشگری بین دانشجویان افزایش یافت. همچنین، تحقیقات اخیر نشاندهنده ارتباط بین افزایش گرما و افزایش خشونتهای خانگی است.
در محیطهای گرم و بدون تهویه مناسب، مانند کلاسهای درس یا دفاتر کاری، عملکرد ذهنی افراد به طور قابل توجهی کاهش مییابد. گرما حتی بر قدرت تصمیمگیری، تحلیل حافظه و توانایی تحلیل موضوعات پیچیده تاثیر میگذارد و باعث افزایش اضطراب و افسردگی میشود. افسردگی تابستانی یک موضوع جدی است و گرما میتواند باعث اختلال در خواب و خلقوخو شود.
گرما و رطوبت بالا گاهی منجر به سکته گرمایی، کاهش آب بدن و گرفتگی عضلات میشود.
نظر شما چیست؟ آیا گرمای هوا بر رفتار و تصمیمگیریهای شما تاثیر گذاشته است؟ در کامنتها به اشتراک بگذارید!