در دنیای وسایل نقلیه، سه چرخه‌ها جایگاه ویژه‌ای دارند. این وسایل، مانند مدل‌های Can-Am Spyder و Ryker، توجه بسیاری از موتورسواران را به خود جلب می‌کنند. سه چرخه‌ها مزایای عملی قابل توجهی نسبت به موتورسیکلت‌های دو چرخ ارائه می‌دهند. پایداری بیشتر و راحتی سواری بهتر در سفرهای طولانی از ویژگی‌های بارز آن‌هاست. موقعیت نشستن طبیعی و عمودی، خستگی را کاهش می‌دهد. همچنین، عرض بیشتر سه چرخه‌ها فضای بیشتری برای حمل بار از طریق صندوق یا کیف‌های جانبی فراهم می‌کند. پایداری شبیه به خودرو، کشش متعادل‌تر و وضعیت رانندگی آسان‌تر، سه چرخه‌ها را برای افراد دارای مشکلات سلامتی یا محدودیت‌های حرکتی ایده‌آل می‌سازد. اما آیا سه چرخه‌ها واقعاً از موتورسیکلت‌های دو چرخ ایمن‌تر هستند؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، از نظر بصری، سه چرخه‌ها بزرگ‌تر و عریض‌تر هستند. این ویژگی باعث می‌شود رانندگان دیگر آن‌ها را راحت‌تر ببینند. چراغ‌های کامل جلو و عقب نیز به افزایش دید آن‌ها برای خودروها کمک می‌کند. اندازه بزرگ‌تر و عرض بیشتر سه چرخه‌ها احتمال تصادفات نقطه کور با وسایل نقلیه چهار چرخ را کاهش می‌دهد. شما نمی‌توانید با سه چرخه‌ها مانند موتورسیکلت‌های دو چرخ از میان ترافیک عبور کنید یا بین خطوط حرکت کنید. اگرچه فیلتر کردن خطوط در بسیاری از ایالت‌ها قانونی است، اما تلاش برای انجام آن با یک سه چرخه توجه منفی را به دنبال دارد.

سه چرخه‌ها به سرعت و چابکی موتورسیکلت‌ها نیستند. این موضوع یک مزیت محسوب می‌شود. سازمان NHTSA گزارش می‌دهد که تقریباً یک سوم تلفات جاده‌ای در سال ۲۰۲۳ به دلیل سرعت زیاد رخ داده است. علاوه بر این، رانندگی با سه چرخه‌ها به منحنی یادگیری پیچیده‌ای نیاز ندارد. شما مجبور نیستید بدن خود را در پیچ‌ها خم کنید. این ویژگی به شما امکان می‌دهد در سفرهای طولانی‌تر استقامت بیشتری داشته باشید.

سه چرخه‌ها به طور ناگهانی در نقاط کور ظاهر نمی‌شوند و پایداری ذاتی بیشتری دارند. با این حال، آن‌ها می‌توانند به اندازه موتورسیکلت‌های دو چرخ خطرناک باشند. هر دو وسیله فاقد در، سقف، سپرهای ایمنی یا مناطق خردشونده مانند خودرو هستند. راننده و سرنشین همچنان ممکن است در تصادفات دچار جراحات کشنده شوند. این خطر به ویژه زمانی افزایش می‌یابد که سه چرخه‌ها با سدان‌های بزرگ، وانت‌ها یا شاسی‌بلندها در مسیر اشتباه برخورد کنند.

به گزارش جاده مخصوص، سه چرخه‌ها ممکن است عریض‌تر باشند و حضور بیشتری در جاده داشته باشند. اما اندازه آن‌ها باعث کاهش بهره‌وری سوخت می‌شود. از آنجایی که قطعات بیشتری دارند، خرید و نگهداری آن‌ها نیز پرهزینه‌تر است. پارک کردن یا نگهداری یک سه چرخه دشوارتر است. همچنین، مانور دادن با آن‌ها در ترافیک و مسیرهای باریک کمی دست و پا گیر است. سه چرخه‌ها در سرعت‌های پایین پایدارتر و رانندگی با آن‌ها آسان‌تر است. اما عدم توانایی در خم شدن در پیچ‌ها همچنان به مهارت نیاز دارد تا از واژگونی در پیچ‌های پرسرعت جلوگیری شود. مدل‌های سه چرخه قورباغه‌ای یا معکوس با دو چرخ در جلو و یک چرخ محرک در عقب، پایداری بهتری در سرعت‌های بالا دارند. با این حال، شعاع گردش وسیع‌تر آن‌ها همچنان خطراتی را به همراه دارد.

موضوع گواهینامه و جنبه‌های قانونی سه چرخه‌ها نیز مطرح است. در کالیفرنیا، نوادا و کارولینای جنوبی، رانندگی با سه چرخه با گواهینامه رانندگی استاندارد قانونی است. بازار این وسایل نیز وجود دارد؛ حتی تعداد سه چرخه‌های پونتیاک فایربرد بیش از حد انتظار است. اما بیشتر ایالت‌ها به گواهینامه کلاس M با تأییدیه موتورسیکلت سه چرخ نیاز دارند. این مورد مشابه گواهینامه موتورسیکلت دو چرخ است. برای دریافت تأییدیه سه چرخ، متقاضی باید آزمون کتبی یا عملی مخصوص سه چرخه‌ها را با موفقیت پشت سر بگذارد.