شرکت فناوران دارویی رشد پارسیان با موفقیت به فناوری تولید ماده موثره داروی تیزرپاتاید دست یافته و به عنوان اولین تولید کننده ایرانی این داروی استراتژیک شناخته می شود.

تیزرپاتاید دارویی نوآورانه و پپتیدی با اثر دو گانه بر گیرنده های GIP وGLP-1 در درمان بیماری هایی از جمله دیابت نوع 2 ،چاقی ، آپنه انسدادی خواب (OSA) کاربرد دارد.
مطالعات بالینی نشان داده است که این دارو  می تواند منجر به کاهش وزن 20 تا 25 درصدی در بیماران مبتلا به چاقی شود که دستاوردی چشمگیر در حوزه درمان های غیر تهاجمی چاقی است.

همزمان با این موفقیت ،خط تولید داروهای پپتیدی شرکت نیز با رعایت کامل استاندارد های GMP راه اندازی شده است .خطی که امکان تولید انبوه تیرزپاتاید و سایر داروهای پپتیدی را فراهم می کند وگامی مهم در مسیر خودکفایی دارویی کشور و توسعه فناوری پیشرفته داروسازی به شمار می آید .

دستیابی به فناوری تولید این داروی پیشرفته ، نقطه عطفی در ارتقاء نظام سلامت کشور بوده و نوید بخش تحولی بزرگ در درمان بیماران است.

داروی تأییدشده توسط FDA امیدی تازه برای درمان اعتیاد به الکل و کاهش درد

محققان مرکز پژوهشی Scripps Research اعلام کردند که داروی آپریمیلاست (Apremilast)، که پیش‌تر برای درمان بیماری‌های التهابی مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) قرار گرفته بود، می‌تواند میزان مصرف الکل و حساسیت به درد را همزمان کاهش دهد.

این مطالعه پیش‌بالینی که نتایج آن در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۲۵ در نشریه علمی JCI Insight منتشر شد، نشان می‌دهد که این دارو به عنوان یک مهارکننده آنزیم PDE4، می‌تواند گزینه‌ای دوگانه برای درمان اختلال مصرف الکل (AUD) باشد؛ به‌ویژه برای افرادی که در کنار وابستگی به الکل، از درد مزمن نیز رنج می‌برند.

طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، حدود ۴۰۰ میلیون نفر در جهان به اختلال مصرف الکل مبتلاهستند.

ذهن انسان همیشه در حال فکر کردن نیست .

ذهن انسان در حالت بیداری معمولاً پیوسته مشغول تولید و پردازش افکار است. اما گاهی بدون هشدار قبلی، این جریان متوقف می‌شود. لحظه‌هایی هست که حتی اگر از ما پرسیده شود به چه فکر می‌کردیم، پاسخی نداریم.
گاهی در میانه‌ یک مکالمه یا حین خواندن یک متن، ناگهان متوجه می‌شویم که ذهن‌مان هیچ‌چیزی نمی‌گوید؛ نه فکری، نه تصویری، نه کلمه‌ای. این حالت که به آن «خالی شدن ذهن» می‌گویند، پدیده‌ای مرموز اما رایج است.

ذهن انسان در حالت بیداری معمولاً پیوسته مشغول تولید و پردازش افکار است. اما گاهی بدون هشدار قبلی، این جریان متوقف می‌شود. لحظه‌هایی هست که حتی اگر از ما پرسیده شود به چه فکر می‌کردیم، پاسخی نداریم.

این حالت که به آن «خالی شدن ذهن» یا Mind blanking می‌گویند، با تجربه‌هایی مثل کاهش توجه، احساس کندی ذهن و حتی اختلال موقت در حافظه همراه است. با وجود شیوع این پدیده در زندگی روزمره، تاکنون بررسی علمی دقیقی برای تعریف دقیق و درک کامل آن صورت نگرفته بود.

ضرورت مطالعه درباره این پدیده از آنجا ناشی می‌شود که نه‌تنها افراد سالم در شرایط مختلف مثل خستگی یا انجام فعالیت‌های طولانی و یکنواخت آن را تجربه می‌کنند، بلکه نشانه‌های آن در برخی اختلالات روانی و عصبی هم مشاهده شده است. در کودکان دارای اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) گزارش این حالت بیشتر از حد معمول است. همچنین در شرایطی مانند اضطراب فراگیر، سکته، تشنج یا ضربه‌های مغزی هم ذهن خالی‌شدن به عنوان یک علامت بالینی شناخته می‌شود.

در همین راستا، گروهی از پژوهشگران از کشورهای بلژیک، استرالیا و فرانسه شامل دکتر توماس آندریون از دانشگاه لیژ، دکتر آتنا دمرتزی از مؤسسه تحقیقات GIGA، دکتر جنیفر ویند از دانشگاه موناش و دکتر آنتوان لوتز از مرکز علوم اعصاب لیون، تحقیقی مشترک انجام داده‌اند تا بهتر بتوانند چیستی و چگونگی این پدیده را مشخص کنند.

آن‌ها در این مطالعه که در قالب یک مقاله نظری ارائه شده، علاوه بر تحلیل نزدیک به ۸۰ مقاله مرتبط، از تجربیات پژوهشی خود نیز استفاده کرده‌اند.

روش این تحقیق شامل تحلیل داده‌های حاصل از بررسی فعالیت مغز افراد در حالتی بود که خودشان اعلام می‌کردند به «هیچ چیز» فکر نمی‌کردند. ابزارهایی مانند تصویربرداری fMRI و نوار مغزی (EEG) برای مشاهده دقیق تغییرات در مغز این افراد به‌کار رفت.

نتایج نشان دادند که خالی‌شدن ذهن معمولاً در پایان فعالیت‌های ذهنی مداوم و طاقت‌فرسا، بعد از کم‌خوابی یا تمرین فیزیکی شدید رخ می‌دهد. در این حالت، اندازه مردمک چشم و ضربان قلب کاهش می‌یابد و مغز نشانه‌هایی از حالت‌های خواب‌آلودگی نشان می‌دهد. حتی امواج مغزی کندی مشاهده شده که معمولاً در افراد بی‌هوش یا خواب‌دیده مشاهده می‌شوند.

همچنین در برخی موارد، به‌جای کاهش فعالیت، افزایش ناگهانی فعالیت در نواحی خاصی از مغز هم منجر به خالی‌شدن ذهن می‌شود؛ مثل زمانی که ذهن بیش‌ازحد درگیر پردازش سریع می‌شود و عملکرد شناختی به‌طور موقت دچار افت می‌گردد.

پژوهشگران این وضعیت را با مفهومی به نام «اپیزود خواب موضعی» توضیح می‌دهند؛ وضعیتی که در آن برخی بخش‌های مغز به حالت خواب می‌روند، درحالی‌که فرد هنوز بیدار است. همچنین مشاهده شد وقتی افراد تلاش می‌کردند ذهن خود را عمداً خالی کنند، بخش‌هایی از مغز که مسئول زبان، حافظه و تصمیم‌گیری هستند، فعالیت کمتری داشتند.

اهمیت این یافته‌ها که در نشریه Trends in Cognitive Sciences منتشر شده‌اند، در آن است که می‌توانند به درک بهتر ذهن انسان در حالت‌های غیرمعمول و همچنین پیشرفت تشخیص و درمان برخی بیماری‌های عصبی کمک کنند. به‌علاوه، شناخت این وضعیت به‌عنوان یک وضعیت ذهنی مستقل، مسیرهای تازه‌ای را برای تحقیقات در حوزه روان‌شناسی، علوم اعصاب و حتی مراقبه باز می‌کند.

در یک دستاورد زیستی که بیشتر شبیه ایده‌های داستان‌های علمی-تخیلی به‌نظر می‌رسد، دانشمندان توانستند بخش‌هایی از پوست موش‌های زنده را شفاف کنند. آن‌ها یک رنگ ایمن برپایه رنگ‌های خوراکی توسعه داده‌اند که با خنثی‌کردن قابلیت پخش نور مایع اطراف سلول‌ها، بافت را موقتاً نامرئی می‌کند.

وقتی یک نور با طول موج معین از میان موادی عبور می‌کند که کیفیت انکساری متفاوتی دارند، در تمام جهات پخش می‌شود؛ درنتیجه ماده کدر به‌نظر می‌رسد. اکثراً به همین علت است که حتی بافت‌های بسیار نازک و مایع اطراف‌شان، مانند آن‌هایی که در پوست هستند، شفاف نیستند.

وقتی مواد زیستی شاخص انکساری مشابهی داشته باشند، پرتوهای نور می‌توانند از بافت‌های عمیق‌تری بازتابیده شوند و به‌خوبی از مانع پوستی عبور کنند. درنتیجه مقداری وضوح حاصل می‌شود که در غیر این صورت به‌علت پخش نور از بین می‌رفت. این پدیده به‌صورت طبیعی در تعدادی از حیوانات وجود دارد؛ ازجمله قورباغه شیشه‌ای و گورخرماهی.

یکی از راه‌های ایجاد این حالت در بافت‌های غیرشفاف، استفاده از ماده‌ای است که نور ورودی با طول موج کاملاً خاصی را جذب می‌کند. یک پیوند ریاضیاتی بین جذب ماده و بازتاب آن وجود دارد که «رابطه کرامرز-کرونیگ» (Kramers-Kronig) نام دارد و طبق آن، تنظیم دقیق یکی از این دو خاصیت باعث تغییر دقیق خاصیت دیگر می‌شود.

شفاف کردن پوست موش‌ها

دانشمندان دانشگاه استنفورد یک رنگ خوراکی ایمن به‌نام «تارترازین» (Tartrazine) یافتند که بخشی از نور یک رنگ موردنظر را جذب می‌کند. این به دانشمندان اجازه می‌داد تا شاخص انکساری مایع اطراف سلول‌ها را تغییر و پخش نور را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهند.

این رنگ زیست‌سازگار است و برای اعضای بدن خطری ندارد. به‌علاوه بسیار ارزان است و مقادیر کم آن برای شفاف کردن پوست کافیست.

مهندسان مواد توانستند با مالیدن ترکیب رنگ تارترازین نارنجی-زرد با آب روی پوست موش‌ها، جزئیات رگ‌های خون و اندام‌های درونی را مشاهده کنند. آن‌ها حتی می‌توانستند انقباض عضلات لوله گوارش حیوانات آزمایش را ببینند.

شفافیت پوست تنها چند دقیقه طول می‌کشد. میزان دقیق این زمان به سرعت پخش مولکول‌ها در پوست بستگی دارد. پس از پایان کار، می‌توان این رنگ را شست تا پوست دوباره به حالت کدر درآید. تارترازین‌هایی که به عمق بدن نفوذ می‌کنند درنهایت از راه ادرار دفع می‌شوند.

این استفاده شگفت‌انگیز از روابط بنیادی نورشناسی ممکن است به ایجاد فناوری‌های جدیدی در زیست‌پزشکی منجر شود. شاید پژوهشگران در آینده بتوانند کار قسمت‌های داخلی اندام‌ها را درون یک بدن زنده تماشا کنند. این فناوری مشاهده رگ‌ها را ساده‌تر می‌کند که در کشیدن خون و پاک کردن تتوها با لیزر کاربرد دارد. تشخیص زودهنگام سرطان‌ها نیز با این رنگ‌ها ساده‌تر خواهد شد.

البته پوست انسان ۱۰ برابر ضخیم‌تر از پوست موش است. پس مشخص نیست که دقیقاً همین روش برای ما کاربرد داشته باشد یا نه. دانشمندان مشتاق‌اند که این را در آینده بررسی کنند. آن‌ها نتایج پژوهش اخیر خود را در ژورنال Science منتشر کرده‌اند.

مؤسسه ش«ماشین‌آلات و مصالح کره جنوبی» این هفته یک ویلچر رباتیک با چرخ‌های بزرگ و انعطاف‌پذیر را به نمایش گذاشت که می‌تواند از موانعی مانند سنگ‌ها و پله‌ها عبور کند.

طی عملکرد عادی ویلچر، چرخ یک فرم دایره‌ای سخت و استاندارد را حفظ می‌کند. بااین‌حال هنگامی که با مانعی روبه‌رو می‌شود، با ارتفاع و شکل جسم سازگار می‌شود.

عملکرد ویلچر رباتیک

این سیستم، توسط یک ساختار «زنجیره هوشمند» احاطه شده‌ است که به پره‌ها متصل است. هنگام برخورد زنجیره با تغییرات در زمین، سفتی و کشش آن تغییر می‌کند. تیم سازنده می‌گوید که این پروژه از خواص کشش سطحی قطرات آب الهام گرفته شده است.

درحال‌حاضر هیچ اطلاعاتی درمورد اینکه چه زمانی چنین سیستمی ممکن است تجاری شود، یا اینکه آیا عرضه خواهد شد یا خیر، وجود ندارد.

تاکنون والدین، سیاست‌گذاران و حتی برخی از محققان درباره خطرات انجام بیش‌ازحد بازی‌های ویدیویی و پیامدهای آن مانند اعتیاد و پرخاشگری هشدار داده‌اند. با‌این‌حال پژوهشی جدید که طی همه‌گیری کرونا در ژاپن انجام شده، شواهد قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهد که ویدیوگیم ممکن است در برخی شرایط برای بهبود سلامت روان مفید باشد.

هنگامی که کرونا شرایط خریدوفروش محصولات مختلف را در سال 2020 سخت کرد، تقاضا برای بازی‌های ویدیویی بسیار بیشتر از عرضه آن‌ها بود؛ به همین دلیل خرده‌فروشان ژاپنی از سیستم قرعه‌کشی استفاده کردند تا مشخص شود چه کسی می‌تواند 2 کنسول نینتندو سوییچ و پلی‌استیشن 5 را خریداری کند.

محققان دانشگاه نیهون توکیو و چند دانشگاه دیگر در ژاپن از این فرصت بهره بردند و آزمایشی طبیعی برای سنجش تأثیر بازی‌های ویدیویی بر سلامت روان افراد انجام دادند. در این آزمایش، محققان از حدود 98 هزار نفر (تقریباً 8200 نفر از آن‌ها در قرعه‌کشی شرکت کرده بودند.) نظرسنجی کردند و دریافتند تهیه کنسول ناراحتی روانی افراد را مهار می‌کند و رضایت آن‌ها را از زندگی بهبود می‌بخشد.

تأثیر بازی‌های ویدیویی بر سلامت روان در دوران کرونا

محققان نتایج نظرسنجی را که در آن حدود 98 هزار ژاپنی بین 10 تا 69 ساله در بازه زمانی دسامبر 2020 تا مارس 2022 شرکت کرده بودند، تجزیه‌وتحلیل کردند. از این تعداد، حدود 8200 نفر در قرعه‌کشی کنسول‌ها شرکت کرده بودند. نتایج قابل‌توجه بود: برندگان قرعه‌کشی که کنسول بازی جدید به دست آورده بودند، نسبت به بازنده‌ها بهبود قابل‌توجهی در سلامت روان نشان دادند.

نکته جالب این بود که نوع کنسول بر میزان رضایت از زندگی و بهبود شرایط روانی در افراد مختلف فرق می‌کرد. به گفته محققان، تهیه پلی‌استیشن 5 بیشتر بر پسران و مردان و گیمرهای حرفه‌ای تأثیر مثبت داشت؛ از سویی سوییچ بیشتر بر دختران و زنان همچنین افرادی که پیشتر گیمر نبوده‌اند، مؤثر بود.

علاوه‌براین، این پژوهش نشان داد افزایش زمان بازی‌ نتایج بهتری برای سلامت روان به‌دنبال دارد. بااین‌حال، وقتی این زمان به بیش از 3 ساعت در روز می‌رسید، نتایج بهبودی کاهش می‌یافت.

یافته‌ها این تصور را که بازی‌های ویدیویی برای سلامت روان مضرند، به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد ممکن است بازی‌های کامپیوتری استرس را کاهش بدهد یا به مدیریت خلق‌وخو کمک کند. محققان علت آن را به حس موفقیت، تقویت ارتباطات اجتماعی و ارائه راه‌ فراری جذاب از استرس‌ مرتبط می‌دانند.

البته باید توجه کنیم که این داده‌ها در شرایط خاص همه‌گیری کرونا جمع‌آوری شده‌اند؛ زمانی که مردم گزینه‌های چندانی برای سرگرمی و ارتباط با دیگران نداشتند. این احتمال را باید در نظر گرفت که مزایای سلامت روان ویدیوگیم‌ها در این دوره چندبرابر شده بود.

یافته‌های پژوهش حاضر در مجله نیچر منتشر شده است.

اولین‌ بار است که محققان موفق به تولید سلول‌های بنیادی خون انسان در آزمایشگاه شده‌اند. این دستاورد می‌تواند در آینده تحولی بزرگ در درمان سرطان ایجاد کند.

این سلول‌ها که تاکنون فقط روی موش‌ها آزمایش شده‌اند، پس از تزریق به حیوانات تبدیل به مغز استخوان کاربردی شده و عملکردی مشابه سلول‌های پیوندی از خون بند ناف را از خود نشان داده‌اند.

انقلابی در درمان سرطان با سلول‌های بنیادی آزمایشگاهی

در درمان سرطان‌هایی مانند لوسمی و لنفوم، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی می‌تواند سلول‌های خون‌ساز مغز استخوان را از بین ببرد. پیوند سلول‌های بنیادی به بدن این امکان را می‌دهد که مغز استخوان و سلول‌های خونی سالم مجدداً تولید شوند. تاکنون، سلول‌های بنیادی از بند ناف به‌جای منبع اصلی استفاده می‌شدند اما محدودیت در اهداکنندگان و احتمال اینکه بدن پیوند را رد کند، چالش‌هایی به دنبال داشته است. اکنون، با این روش جدید، امکان تولید سلول‌های بنیادی از خود بیمار فراهم شده است که هم مشکل تأمین سلول‌ها را حل می‌کند هم خطر رد شدن پیوند را کاهش می‌دهد.

این فرایند دو مرحله اصلی دارد؛ در مرحله اول، سلول‌های خون یا پوست انسان از طریق فرایندی به نام بازبرنامه‌ریزی به سلول‌های پلوری‌پوتنت (Pluripotent) تبدیل می‌شوند. این سلول‌ها می‌توانند به هر نوع سلولی در بدن تبدیل شوند. در مرحله دوم، سلول‌های پلوری‌پوتنت به سلول‌های خونی تبدیل شده سپس به موش‌هایی که سیستم ایمنی نداشتند، تزریق شدند. در نیمی از موارد، این سلول‌ها تبدیل به مغز استخوان کاربردی شدند و مانند مغز استخوان انسان سالم، سلول‌هایی برای حمل اکسیژن و مبارزه با عفونت‌ها تولید کردند.

عباس شفیعی از دانشگاه کوئینزلند که نقشی در این پژوهش نداشته، این دستاورد را پیشرفتی بزرگ در درمان سرطان‌های خون دانست. بااین‌حال هشدار داد باید تحقیقات بیشتری روی انسان انجام شود تا این روش بتواند به‌صورت گسترده در کلینیک‌ها استفاده شود. سایمون کان از دانشگاه فلیندرز نیز اشاره کرد این روش امکان تولید انبوه سلول‌های بنیادی خون را فراهم می‌کند اما موفقیت و تنوع سلول‌ها به نوع اولیه سلولی که از آن استفاده می‌شود، بستگی دارد.

این تحقیق نوین که می‌تواند راهکاری جدید برای مدیریت و درمان سرطان‌های خون باشد، در مجله Nature Biotechnology منتشر شده است.

طرح‌های ارسال شده از سوی تیم‌های استارتاپی به جشنواره ” ایده تا استارتاپ”، پس از طی فرآیند بررسی و انتخاب ایده‌ها توسط کمیته داوری، وارد دوره‌ی پیش شتابدهی جنشواره خواهند شد. در این دوره تیم‌های استارتاپی منتخب، در فضای کار اشتراکی کارخانه نوآوری آمپر مستقر خواهند شد و به طور مستمر در محیطی مناسب فرآیند راه اندازی استارتاپ خود را آغاز خواهند کرد. این تیم‌ها از خدمات منتورشیپ کسب و کاری و فنی استفاده خواهند کرد. بدین منظور، کارخانه نوآوری آمپر با هدف انتقال کامل دانش به تیم‌ها، با همراهی سایر شتابدهنده‌های حوزه سلامت از اساتید و منتور‌های مجرب در حوزه نوآوری استفاده خواهد کرد.
در کنار موارد فوق، در این دوره‌ها کارگاه‌های آموزشی شامل سرفصل‌هایی مانند مدل طراحی برنامه مالی و ارزش‌گذاری و تهیه فایل نهایی و رگولاتری و … نیز برگزار خواهد شد. مزیت کارگاه‌های آموزشی برای استارتاپ‌ها این خواهد بود که تمامی اعضای آنان به طور کامل درگیر فرآیندهای پیشبرد اصولی کسب و کار خود می­‌شوند.

#کنسرژنومیکس #کارخانه_نوآوری_آمپر #تجاری_سازی #جشنواره_ایده_تا_استارتاپ #پرویز_کرمی

پرویزکرمی بابیان اینکه  سرطان به عنوان یکی از اصلی‌ترین علل مرگ و میر در سراسر جهان شناخته می‌شود و در سال ۲۰۲۰ حدود ۱۰ میلیون نفر را به کام مرگ کشاند، ایران نیز با افزایش چشمگیر موارد جدید این بیماری مواجه است. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که تعداد موارد جدید سرطان در ایران از ۱۱۲ هزار مورد ثبت‌شده در سال ۲۰۱۶ به ۱۶۰ هزار مورد در سال ۲۰۲۵ خواهد رسید. این رشد ۴۲.۶ درصدی، که ۱۳.۹ درصد آن به افزایش عوامل خطر و ۲۸.۷ درصد آن به تغییرات ساختار جمعیت نسبت داده شده است، بیانگر چالش‌های فزاینده کشور در مقابله با شیوع سرطان است.

کرمی افزود: بر اساس گزارشات، هزینه‌های درمانی سرطان نیز سهم سنگینی از بودجه سلامت کشور را به خود اختصاص داده و به ۱۴۰ هزار میلیارد تومان درسال رسیده که هزینه گزافی را به بودجه سالیانه تحمیل کرده است.

دبیرکمیته تجاری سازی کنگره کنسرژنومیکس همچنین بیان کرد: در راستای کاهش این هزینه‌ها و با بهره‌گیری از ظرفیت‌های نوآوری در کشور  و مشارکت شتابدهنده های تخصصی  ، به‌ویژه کارخانه نوآوری آمپر و شرکت‌های بزرگ دارویی، اکوسیستمی برای پیشگیری و درمان سرطان شکل داده است. هدف این اقدام، کاهش بار مالی بر دوش دولت و خانواده‌ها و همچنین جذب کمک‌های مردمی و توانمندی‌های شرکت‌های بیمه‌ای جهت سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دانش‌بنیان و تولید داروهای پیشگیری و درمان شخصی سازی شده سرطان است.

کرمی افزود شبکه‌سازی شرکت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپ‌های فعال در حوزه پیشگیری و درمان سرطان با هدف شناسایی و حمایت از صاحبان ایده، کمک به تجاری‌سازی طرح‌ها و پر کردن خلأهای موجود در حوزه پیشگیری و درمان سرطان فعالیت می‌کند.

دبیرکمیته تجاری سازی در ادامه گفت: در  این کنگره، جشنواره “ایده تا استارت‌آپ”را نیز برگزار کردیم که به ارائه و جذب بیش از ۵۰ طرح نوآورانه در حوزه‌های مختلف از جمله در زمینه هوش مصنوعی در تشخیص سرطان، نانوداروهای هدفمند و کیت‌های تشخیصی منجر گردید. پس از داوری این طرح‌ها، ۱۰ تیم منتخب برای ورود به دوره پیش‌شتابدهی در کارخانه نوآوری آمپر شناسایی و معرفی شدند. این تیم‌ها در مسیر توانمندسازی و بهره‌مندی از خدمات آموزشی و منتورشیپ، به تجاری‌سازی ایده‌های خود پرداخته و در انتهای دوره، طی رویداد دمو دی، طرح‌های خود را به سرمایه‌گذاران ارائه خواهند داد.

برگزاری این کنگره و فعالیت‌های صورت گرفته در راستای آن، گامی مهم در ایجاد شبکه‌ای قدرتمند از پژوهشگران، فناوران و سرمایه‌گذاران است که می‌تواند امیدها را برای درمان بهتر سرطان و ارتقای سلامت جامعه افزایش دهد.

دومین کنگره بین‌المللی کنسرژنومیکس نیز با سه محور اصلی علمی، تجاری‌سازی و مسئولیت اجتماعی و با تمرکز بر تشخیص مولکولی، درمان هدفمند و پزشکی شخص‌محور در تاریخ ۲ الی ۴ آبان ماه سال جاری در سالن اجلاس سران تهران برگزار شد. این کنگره با هدف توسعه مرزهای دانش، رونمایی از فناوری‌های نوین حوزه سرطان و تجاری‌سازی دستاوردهای پژوهشی برگزار گردید و فرصتی برای شبکه‌سازی شرکت‌های دانش‌بنیان در اکوسیستم مقابله با سرطان فراهم کرد.