امنیت

پربازدیدترین‌ها

اولین ربات انسان‌نما جهان با استاندارد مقاومت در برابر باران و گردوغبار معرفی شد

امنیت، تاب‌آوری و اطمینان به آینده، جایگزین زرق و برق در ساختمان‌ها

اولین ربات انسان‌نما جهان با استاندارد مقاومت در برابر باران و گردوغبار معرفی شد

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص این ربات برای کارهای دشواری مانند امنیت، بازرسی صنعتی و عملیات لجستیکی طراحی شده است.شرکت چینی DEEP Robotics از ربات انسان‌نما صنعتی جدیدی با نام DR02 رونمایی کرده که برای کارکرد در تمامی شرایط جوی طراحی شده است. شرکت چینی مدعی شده DR02 اولین ربات انسان‌نما در جهان با استاندارد حفاظتی IP66 محسوب می‌شود، یعنی می‌تواند در برابر گرد‌و‌غبار و باران مقاومت کند.

بیشتر ربات‌های موجود در بازار در شرایط واقعی، با تغییر دما و محیط دچار مشکل می‌شوند. DEEP Robotics با ربات DR02 روی این چالش بزرگ تمرکز کرده است. برخلاف رقبایی مانند Agibot ،Unitree Robotics و UBTech، ویژگی برجسته DR02 استاندارد IP66 آن است.

مشخصات فیزیکی ربات انسان‌نما DR02

این ربات 175 سانتی‌متر ارتفاع دارد و وزن آن در حدود 65 کیلوگرم است. به‌طور کلی، DR02 برای کار در فضای باز طراحی شده است و می‌تواند در دمای بین 20- تا 55+ درجه سلسیوس کار کند و در برابر رطوبت، باران و گرد‌و‌غبار مقاوم است.

سرعت عادی حرکت آن 1.5 متردرثانیه اعلام شده است، اما در مواقع لازم می‌تواند تا سرعت 4 متردرثانیه هم شتاب بگیرد. همچنین توانایی بالا رفتن از شیب‌های تا 20 درجه را دارد و می‌توان برای حمل بار تا 10 کیلوگرم از آن کمک گرفت. نکته قابل توجه دیگر اینکه مهندسان می‌توانند اجزای اصلی آن، مانند بازوها و پاها را به سرعت تعویض کنند.

به گفته شرکت چینی، توان محاسباتی DR02 برابر با 275 تریلیون عملیات در ثانیه (TOPS) است و همچنین از مجموعه‌ای از سنسورهای پیشرفته‌ پشتیبانی می‌کند که شامل LiDAR، سنسورهای عمق (Depth) و دوربین‌های زاویه باز می‌شود.

با ترکیب این ویژگی‌ها، ربات انسان‌نما DR02 برای عملیات در زمینه‌های مختلفی مانند امنیت، بازرسی صنعتی و عملیات لجستیکی طراحی شده است.

DEEP Robotics هنوز جزئیاتی درباره سطح استقلال، مدت زمان عملیات یا قیمت آن منتشر نکرده است. با رونمایی از DR02، این شرکت جایگاه خود در بازار جهانی ربات‌های انسان‌نما (که ارزش آن در سال 2024 حدود 2 میلیارد دلار بوده) را مستحکم‌تر کرده است.

امنیت، تاب‌آوری و اطمینان به آینده، جایگزین زرق و برق در ساختمان‌ها

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص بازار مسکن ایران آرام‌آرام خانه‌هایی را می‌طلبد که به جای زرق ‌و برق، امنیت، تاب‌آوری و اطمینان به آینده را تضمین کنند. خانه‌هایی که فقط چهاردیواری نباشند، بلکه پناهگاهی برای روزهای بحران و سرمایه‌ای مطمئن در جهان پرریسک امروز به شمار آیند.

امروز بازار مسکن ایران از لوکس‌گرایی فاصله گرفته و به سمت معیارهای جدیدی حرکت کرده است. آنچه امروز برای خریداران اهمیت دارد نه متراژ بالا و نماهای پر زرق ‌و برق، بلکه امنیت در شرایط بحرانی، استقلال انرژی و دسترسی پایدار به آب است. پرسش‌های خریداران تغییر کرده است؛ دیگر کسی درباره شیرآلات و سنگ کف نمی‌پرسد، بلکه دغدغه‌ها این شده که اگر برق رفت، آسانسور چگونه کار می‌کند؟ آیا مخزن آب در ساختمان پیش‌بینی شده و در صورت وقوع جنگ، فضایی برای پناه وجود دارد یا نه؟

حتی طراحی پناهگاه در ساختمان که تا چند سال پیش شبیه شوخی به نظر می‌رسید، اکنون به مطالبه‌ای جدی تبدیل شده است. هشدارهای پدافند غیرعامل، اخبار جنگ‌های منطقه‌ای و بحران‌های زیربنایی، این نگاه تازه را تقویت کرده‌اند. در برخی کلان‌شهرها نیز شهرداری‌ها ضوابط جدید ایمنی را وارد مقررات ساخت کرده‌اند.

در کنار پناهگاه، پنل‌های خورشیدی و مخازن ذخیره آب نیز به نماد خانه‌های «پایدار» بدل شده‌اند. افزایش قطعی برق و تعرفه‌های پلکانی سبب شده نصب پنل خورشیدی به انتخابی اقتصادی و در عین حال زیست‌محیطی تبدیل شود؛ انتخابی که می‌تواند هزینه‌های برق مشاعات، آسانسور و روشنایی را به صفر برساند. مخازن ذخیره آب هم دیگر تجملی محسوب نمی‌شوند، بلکه در شهرهای پرتراکم، به ضرورتی قطعی برای زندگی مدرن تبدیل شده‌اند.

اجرای این امکانات با چالش‌هایی مواجه است، در این راستا از یک سو با هزینه و فضای مورد نیاز و از سویی دیگر با مقاومت ذهنی برخی مجریان و ناظران مواجهیم. پناهگاه دست‌کم به ۱۲ تا ۲۰ مترمربع فضا نیاز دارد و پنل‌های خورشیدی نیازمند پشت‌بامی مناسب‌اند. با این حال، مهم‌ترین مانع، «ذهنیت سنتی» است که می‌پرسد چرا باید کاری انجام شود که در مقررات نیامده است؟ با وجود این مقاومت‌ها، بازار به سمت الگوی تازه‌ای پیش می‌رود؛ الگویی که در آن مفهوم «پسابحران» وارد طراحی پروژه‌ها شده است.

امروز ساختمانی که بتواند ۷۲ ساعت بدون برق، آب و گاز دوام بیاورد، دیگر یک انتخاب لوکس نیست، بلکه ضرورتی برای آینده‌ای پرریسک به شمار می‌آید. در این مسیر نقش دولت نیز تعیین‌کننده است. در بسیاری کشورها، برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و ذخیره‌سازی منابع، یارانه و تخفیف‌های مالیاتی در نظر گرفته می‌شود. اما در ایران چنین مشوق‌هایی وجود ندارد و همین خطر محدودشدن این امکانات به پروژه‌های لوکس را افزایش داده است.

از منظر اقتصادی، افزودن چنین ویژگی‌هایی حدود پنج تا هشت درصد به قیمت تمام‌شده مسکن می‌افزاید. با این حال، صرفه‌جویی در هزینه‌های انرژی و افزایش ارزش ملک باعث می‌شود این سرمایه‌گذاری در ۲ تا سه سال بازگشت داشته باشد؛ بنابراین این امکانات نه هزینه اضافی، بلکه سرمایه‌ای بلندمدت برای خریداران است.