انتشار جهانی CO2 از سال ۱۹۰۰ به دلیل افزایش مصرف سوختهای فسیلی بهشدت افزایش یافته و یک روند صعودی نگرانکننده را نشان میدهد. در طول این دوره، میزان انتشار این گاز گلخانهای چندین برابر شده و به سطوحی رسیده که در تاریخ بشریت بیسابقه است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص ,تحلیل دادهها نشان میدهد که رشد صنعتی و مصرف سوختهای فسیلی عامل اصلی این افزایش بوده و پس از دهه ۱۹۵۰ سرعت آن به شکل چشمگیری بالا رفته است.
کشورهای صنعتی اوّلیه مانند ایالات متحده و اروپای غربی سهم عمدهای در این روند داشتهاند، اما در دهههای اخیر، رشد سریع اقتصادی چین، هند و سایر اقتصادهای در حال توسعه نیز به افزایش کلی کمک کرده است.
این تصویرسازی روند تاریخی انتشار CO₂ را به خوبی نشان میدهد و ضرورت اقدامات جهانی برای کاهش گازهای گلخانهای و مقابله با تغییرات اقلیمی را برجسته میکند.

پیش از سال ۱۹۵۰: افزایش انتشار نسبتاً کند بود. با وجود انقلاب صنعتی، مصرف سوختهای فسیلی در مقیاس امروز نبود.
از میانه قرن ۲۰ به بعد: پس از سال ۱۹۵۰، انتشار CO2 با سرعتی بیسابقه افزایش یافت. این جهش با صنعتی شدن گسترده، رشد جمعیت، و وابستگی روزافزون به سوختهای فسیلی برای تولید برق، حملونقل و سایر صنایع همراه بود.
سال ۱۹۵۰: جهان حدود ۶ میلیارد تن CO2 منتشر کرد.
سال ۱۹۹۰: این رقم تقریباً چهار برابر شد و به بیش از ۲۰ میلیارد تن رسید.
دهه ۲۰۱۰: رشد انتشار کندتر شد، که عمدتاً به دلیل جایگزینی زغالسنگ با گاز و انرژیهای تجدیدپذیر بود.
سالهای اخیر: انتشار جهانی همچنان در حال افزایش است و از ۳۵ میلیارد تن در سال فراتر رفته است.
سال ۲۰۲۳: تحقیقات نشان میدهد که انتشار کربن از سوختهای فسیلی به سطوح بیسابقهای افزایش یافته است، که عمدتاً ناشی از افزایش انتشار در کشورهایی مانند چین و هند است.
تغییرات اخیر: همهگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ منجر به کاهش موقت و بیسابقهای در انتشار CO2 شد، اما پس از آن، انتشار دوباره به سطح قبل از همهگیری بازگشت.
عوامل اصلی
تغییر کاربری زمین: جنگلزدایی و سایر تغییرات در نحوه استفاده از زمین، حدود ۳۱ درصد از انتشار تجمعی کربن از سال ۱۸۷۰ تا ۲۰۲۲ را تشکیل میدهد.
تغییرات منطقهای: در حالی که در اوایل قرن بیستم، اروپا و آمریکا بیشترین سهم را در انتشار CO2 داشتند، در دهههای اخیر این الگو تغییر کرده و کشورهایی مانند چین سهم قابل توجهی پیدا کردهاند.
تأثیرات
افزایش دما: در نتیجه افزایش CO2، میانگین دمای کره زمین افزایش یافته است.
خطرات محیطزیستی: شرایط اقلیمی جدید، کشورها را با خطراتی مانند سیل، خشکسالی و سایر بلایای طبیعی روبرو میکند.
این تصویرسازی روند تاریخی انتشار CO₂ را به خوبی نشان میدهد و ضرورت اقدامات جهانی برای کاهش گازهای گلخانهای و مقابله با تغییرات اقلیمی را برجسته میکند.
منبع: پروژه جهانی کربن، سازمان جهانی هواشناسی، مؤسسه منابع جهانی، آژانس بینالمللی انرژی