طبیعت

پربازدیدترین‌ها

رقابت جهانی «طبیعت این‌فوکس ۲۰۲۵»؛ نمایش خیره‌کننده زیست‌کره زمین

طرح معماری باداب‌سورت: بازتابی مدرن از زیبایی‌های طبیعی

رازهای مغز در لحظات شگفتی: وقتی طبیعت، هنر و مراقبه «ذهن» را بازتنظیم می‌کنند

رقابت جهانی «طبیعت این‌فوکس ۲۰۲۵»؛ نمایش خیره‌کننده زیست‌کره زمین

رقابت جهانی «طبیعت این‌فوکس ۲۰۲۵» بار دیگر چشم‌اندازی خیره‌کننده از زیست‌کره زمین را به مخاطبان نشان می‌دهد. این رویداد معتبر هر ساله هزاران عکاس را از سراسر جهان جذب می‌کند. امسال، بیش از ۱۶,۰۰۰ تصویر از ۱,۲۵۰ عکاس در ۳۸ کشور به دبیرخانه جشنواره رسید. این آثار طیف گسترده‌ای از حیات‌وحش، زیستگاه‌های حساس و لحظات شگفت‌انگیز طبیعت را به تصویر می‌کشند. این رقابت، فرصتی بی‌نظیر برای نمایش زیبایی‌های عکاسی طبیعت است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، منتخبان این دوره با ثبت لحظات کم‌نظیر، نگاه داوران را به خود جلب کردند. آن‌ها توانستند زیبایی‌های پنهان و آشکار طبیعت را به بهترین شکل ممکن ثبت کنند. این تصاویر، قدرت هنر را در بازتاب واقعیت‌های زیستی نشان می‌دهند.

رقابت امسال فراتر از یک مسابقه ساده است. این رویداد جریانی الهام‌بخش برای افزایش آگاهی عمومی نسبت به طبیعت محسوب می‌شود. هنر عکاسی طبیعت در اینجا به ابزاری قدرتمند برای روایت داستان‌ها، هشدار دادن درباره خطرات و ایجاد امید تبدیل می‌شود. عکاسان با لنزهای خود، پیام‌های مهمی را به جهان منتقل می‌کنند.

عکس‌های منتخب، مخاطبان را دعوت می‌کنند تا جهان را از زاویه‌ای تازه ببینند. این زاویه دید، ظرافت حیات، شکنندگی اکوسیستم‌ها و عظمت تنوع زیستی را در کنار یکدیگر معنا می‌بخشد. هر تصویر، داستانی از بقا، زیبایی و چالش‌های پیش روی سیاره ما را بازگو می‌کند.

به گزارش جاده مخصوص، این رقابت جهانی اهمیت حفظ محیط زیست را برجسته می‌کند. شرکت‌کنندگان با آثار خود، توجه جهانی را به مسائل زیست‌محیطی جلب می‌کنند. آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه عکاسی طبیعت می‌تواند به ابزاری برای تغییر و الهام‌بخشی تبدیل شود. این رویداد، پلی میان هنر و علم برای آینده‌ای پایدارتر می‌سازد.

طرح معماری باداب‌سورت: بازتابی مدرن از زیبایی‌های طبیعی

در دل چشم‌انداز افسون‌کننده باداب‌سورت، جایی که تراس‌های آهکی در رنگ‌هایی از زرد و نارنجی تا فیروزه‌ای در نور روز می‌درخشند، معماران طرحی معماری را شکل داده‌اند. این طرح تلاش می‌کند زیبایی این پدیده طبیعی را نه تکرار، بلکه منعکس کند. آن‌ها این رویکرد را بر پایه مشاهده دقیق فرم‌های تراورتنی، لایه‌های رسوبی و جریان آرام آب بنا کردند. نتیجه آن، فضایی است که با طبیعت حرف می‌زند؛ نه اینکه در برابر آن بایستد. این معماری باداب‌سورت، پیوندی عمیق با محیط اطراف خود برقرار می‌کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، معماران خطوط سیال و پله‌پله باداب‌سورت را به زبان فضایی ساده و امروزی ترجمه کرده‌اند. آن‌ها سطوحی منحنی، حجم‌هایی نرم و تغییرات ملایم ارتفاع را به کار بردند. این عناصر مخاطب را به یاد شکل‌گیری هزارساله این چشم‌انداز می‌اندازد. نور طبیعی، عنصر اصلی این تجربه است. این نور در طول روز روی سطوح شفاف و کف چوبی حرکت می‌کند و حس زنده بودن و پیوستگی با محیط بیرون را تقویت می‌کند.

معماران مصالح را از رنگ و بافت زمین برگرفتند. این مصالح شامل سنگ‌های بومی، چوب پرداخت‌شده و طیف‌های معدنی هستند. آن‌ها آرامش و سادگی را به فضا تزریق می‌کنند.

معماران مسیرها را با الهام از جریان آب طراحی کردند. آن‌ها فضاهای نشستن و مکث را در دل انحناها جای دادند. این کار به مخاطب امکان می‌دهد تا با چشم‌انداز طبیعی ارتباط مستقیم داشته باشد. این معماری باداب‌سورت، تجربه‌ای بی‌نظیر از همزیستی با طبیعت را ارائه می‌دهد.

به گزارش جاده مخصوص، این طرح مفهومی تلاش دارد تا تجربه‌ای خلق کند که معماری و طبیعت در آن مرزی نداشته باشند. این فضا مکانی برای تماشا، تنفس و رهایی است. این فضا برداشت تازه‌ای از زیبایی باداب‌سورت را در قالبی معاصر و مینیمال به نمایش می‌گذارد. این رویکرد نوین در معماری باداب‌سورت، نگاهی تازه به تعامل انسان و طبیعت می‌بخشد.

رازهای مغز در لحظات شگفتی: وقتی طبیعت، هنر و مراقبه «ذهن» را بازتنظیم می‌کنند

آیا تا‌به‌حال لحظاتی را تجربه کرده‌اید که در آن، مرز میان خودتان و جهان اطراف محو شده باشد؟ مثلا در سکوت یک جنگل زیبا بعد از باران قدم زده باشید، به آسمان پرستاره زل زده باشید یا غرق شنیدن یک قطعه‌ی موسیقی دلنشین شده باشید؟ طوری که احساس کنید وجودتان در چیزی بزرگ‌تر حل شده است؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص به این حالت‌ها در انگلیسی اصطلاحا «Awe» گفته می‌شود. در فارسی اما شاید معادل دقیقی برایش نداشته باشیم، اما می‌توان آن را به عباراتی مانند احساس شگفتی، ابهت یا هیبت ترجمه کرد.

حالا پژوهشگران دانشگاه UCLA نشان داده‌اند که این تجربیات فقط احساساتی شاعرانه‌ و زودگذر نیستند، بلکه رویدادهایی زیستی‌اند که تغییراتی واقعی در مغز ما ایجاد می‌کنند.

در این مطالعه، فعالیت مغز داوطلبان در سه حالت مختلف بررسی شده: هنگام تماشای مناظر طبیعی، تصاویر هنری تولید شده با هوش مصنوعی، و تصاویری با مضمون مراقبه (meditation) و اتصال به هستی.

نتایج اسکن مغزی این افراد جالب بود:

وقتی افراد به مناظر طبیعی مثل جنگل، آبشار یا ساحل نگاه می‌کردند، فعالیت نواحی مرتبط با استرس، هیجانات منفی و تصمیم‌گیری‌های اجرایی در مغز کاهش پیدا می‌کرد؛ در مقابل، فعالیت نواحی دیداری مغز افزایش می‌یافت.

به‌عبارت دیگر، مغز در این حالت از وضعیت تحلیل و قضاوت خارج شده و وارد حالت دریافت و مشاهده می‌شود. چیزی که تأیید‌کننده‌ی همان باور قدیمی است: «آرامش در طبیعت به‌دست می‌آید».

تصاویر هنریِ ساخته‌شده با هوش مصنوعی، بیشتر نواحی بینایی مغز را درگیر می‌کردند. اما به نظر می‌رسد به لایه‌های عمیق‌تر حافظه و هویت وارد نمی‌شدند. مغز این تصاویر را به‌عنوان پازل‌های بصری رمزگشایی می‌کرد: جذاب اما سطحی.

در مقابل، هنگام مراقبه و تصور حس اتصال به یک روح جهانی، فعالیت مغزی در نواحی مرتبط با ادراک، حس فیزیکی بدن و حافظه افزایش می‌یافت؛ انگار مغز تلاش می‌کرد احساس، خاطره و معنا را به‌هم گره بزند.

در واقع این مطالعه نشان داد هنگامی که به یک چیز با ابهت یا حیرت‌آور نگاه می‌کنیم، مسیرهای تازه‌ای در مغز‌مان فعال می‌شوند؛ مسیرهایی که معمولاً در حالت‌های روزمره فعال نیستند.

اما نکته‌ی مهم‌تر اینکه این تجربیات، فقط یک حس خوشایند و زودگذر نیستند. بلکه این لحظات به بازتنظیم مغز میان خودآگاهی، استرس و تمرکز کمک می‌کنند.

از این زاویه، هنر، طبیعت و مراقبه فقط سرگرمی یا تجمل نیست، بلکه ابزارهایی ضروری برای سلامت روان و بازیابی ذهن به حساب می‌آیند.

مغز ما تنها برای بقا و تاب آوردن طراحی نشده، بلکه به تجربه‌ی عمیق‌تر زندگی هم نیاز دارد.

https://www.psychologytoday.com/us/blog/best-practices-in-health/202508/your-brain-on-awe-and-moments-of-wonder