لیزر

پربازدیدترین‌ها

راز شهر گمشده آنکور فاش شد؛ کلان‌شهری عظیم که قرن‌ها زیر جنگل مخفی شده بود

ساخت چرخ‌دنده‌هایی کوچک‌تر از سلول انسان که با لیزر حرکت می‌کنند

راز شهر گمشده آنکور فاش شد؛ کلان‌شهری عظیم که قرن‌ها زیر جنگل مخفی شده بود

راز شهر گمشده آنکور فاش شد؛ کلان‌شهری عظیم که قرن‌ها زیر جنگل مخفی شده بود

تصور کنید شهری به وسعت نیویورک که صدها سال پیش در دل جنگل‌های کامبوج گم شده باشد. این یک افسانه نیست؛ بلکه حقیقتی است که تکنولوژی‌های مدرن بالاخره از آن پرده برداشتند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص ،برای سال‌ها، جهان آنکور وات را تنها به عنوان مجموعه‌ای از معابد باشکوه می‌شناخت. اما تحقیقات جدید با استفاده از تکنولوژی پیشرفته لیزری (LiDAR) نشان می‌دهد که شهر باستانی آنکور در واقع مرکز یک امپراتوری عظیم بوده که وسعتی باورنکردنی داشته است. این کشف، تمام تصورات پیشین ما را درباره تمدن‌ باستانی جنوب شرق آسیا و توانایی‌های مهندسی آن‌ها دگرگون کرده است.

تکنولوژی لیزری، پرده از راز جنگل برداشت

محققان با استفاده از لیدار (LiDAR) که نوعی رادار لیزری هوایی است، توانستند از میان پوشش گیاهی متراکم جنگل عبور کنند و نقشه‌ای دقیق از سطح زمین بردارند. نتیجه شگفت‌انگیز بود: شبکه‌ای عظیم از خیابان‌ها، خانه‌ها و کانال‌های آب که تا پیش از این کاملاً از دید مخفی مانده بودند.

این اسکن‌ها نشان دادند که پایتخت امپراتوری خمر، نه یک شهر معمولی، بلکه یک ابرشهر با تراکم جمعیت بالا بوده است. وسعت این منطقه شهری به حدی است که برخی کارشناسان آن را با شهرهای مدرنی مثل لس‌آنجلس مقایسه می‌کنند که نشان‌دهنده اوج شکوفایی و قدرت این تمدن در قرن‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی است.

مهندسی آب و وسعت باورنکردنی

آنچه این شهر باستانی آنکور را متمایز می‌کند، سیستم مدیریت آب فوق‌العاده پیشرفته آن است. مهندسان باستانی شبکه‌ای پیچیده از کانال‌ها، مخازن و سدها را طراحی کرده بودند که نه تنها آب مورد نیاز کشاورزی و شرب جمعیت انبوه را تأمین می‌کرد، بلکه از سیلاب‌های فصلی نیز جلوگیری می‌نمود.

کشف این ساختارها ثابت می‌کند که سقوط این تمدن باستانی احتمالاً نه به خاطر جنگ، بلکه به دلیل تغییرات اقلیمی و ناتوانی سیستم آبی در پاسخگویی به خشکسالی‌های طولانی‌مدت بوده است.

ساخت چرخ‌دنده‌هایی کوچک‌تر از سلول انسان که با لیزر حرکت می‌کنند

دانشمندان با استفاده از نور لیزر، میکروموتورهایی کوچک‌تر از سلول انسان ساختند. این فناوری می‌تواند پزشکی و نانوتکنولوژی را متحول کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص دانشمندان سوئدی چرخ‌دنده‌های میکروسکوپی ساخته‌اند که با نور لیزر به حرکت درمی‌آیند. این دستاورد پس از ۳۰ سال رکود در این حوزه اتفاق افتاده است و برای ساخت میکروموتورهایی به اندازه سلول‌های انسان کاربرد دارد.

بیش از سه دهه بود که دیگر کسی تلاش نمی‌کرد تا موتورها و ماشین‌های مکانیکی را از ۰.۱ میلی‌متر کوچک‌تر بکند. مشکل اصلی، پیچیدگی ساخت سیستم‌های انتقال نیروی فیزیکی (مانند شفت و محور) در چنین ابعاد کوچکی بود. اما اکنون محققان دانشگاه گوتنبرگ سوئد با کنار گذاشتن کامل اتصالات مکانیکی سنتی و جایگزین‌کردن آن با نور، این مانع بزرگ را از سر راه برداشته‌اند. این ابداع یک تغییر پارادایم کامل در مهندسی مکانیک در مقیاس میکرو است.

این چرخ‌دنده‌های کوچک چگونه کار می‌کنند؟

براساس گزارش Sciencedaily، این فناوری از فرامواد نوری استفاده می‌کند. محققان با استفاده از تکنیک‌های استاندارد ساخت تراشه، چرخ‌دنده‌هایی از جنس سیلیکون ساخته‌اند که قطر آنها فقط چند ده میکرومتر (کوچک‌تر از تار موی انسان) است. روی سطح این چرخ‌دنده‌ها، الگوهای بسیار ریزی از فرامواد حک می‌شود. زمانی که یک پرتو لیزر به این الگوها تابانده می‌شود، فرامواد نور را جذب و آن را به نیروی حرکتی تبدیل می‌کنند که باعث چرخش چرخ‌دنده می‌شود

کنترل این سیستم نیز ساده است. با تغییر شدت نور لیزر می‌توان سرعت چرخش را کم یا ‌زیاد و با تغییر قطبش نور جهت چرخش را معکوس کرد.

از آنجایی که این چرخ‌دنده‌ها می‌توانند به اندازه سلول‌های انسان (حدود ۱۶ تا ۲۰ میکرومتر) کوچک باشند، پتانسیل آنها در حوزه پزشکی بسیار زیاد است. محققان می‌گویند می‌توان از این میکروموتورها برای ساخت پمپ‌های بسیار ریزی استفاده کرد که در داخل بدن انسان برای تنظیم جریان خون یا دارو به کار می‌روند. همچنین می‌توان از آنها به عنوان دریچه‌های میکروسکوپی برای باز و بسته‌کردن کانال‌های سلولی استفاده کرد.

درکل این ساخت میکروموتورهای نوری فصلی جدید را در دنیای نانوتکنولوژی و مهندسی میکرو باز می‌کند. این فناوری با حذف محدودیت‌های فیزیکی و استفاده از یک منبع انرژی پاک و قابل کنترل مانند نور، می‌تواند در ساخت ماشین‌هایی به‌کار رود که تا پیش‌ازاین فقط در فیلم‌های علمی-تخیلی وجود داشتند.

یافته‌های این پژوهش در نیچر منتشر شده است.