یک مطالعه جدید و جامع نشان میدهد که بیماری قلبی همچنان اصلیترین عامل مرگ و میر در سراسر جهان است. این بیماری مسئول یک سوم از تمام مرگ و میرها در سطح جهانی است و به عنوان یک چالش بزرگ برای مدیران و سیاستگذاران سلامت عمومی مطرح میشود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، محققان اعلام کردند که تعداد مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی به طور چشمگیری افزایش یافته است. این آمار از ۱۳.۱ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ به ۱۹.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ رسیده است که نشاندهنده یک روند صعودی نگرانکننده و نیاز به توجه فوری است.
دکتر هارلان کرومهولز، استاد برجسته دانشگاه ییل، این گزارش را یک هشدار جدی میداند. او تاکید میکند که بار این بیماری در مناطقی با امکانات کمتر، با سرعت بیشتری در حال افزایش است. خبر خوب این است که ما خطرات و راههای مقابله با آنها را به خوبی میشناسیم. اگر کشورها با سیاستهای بهداشتی مؤثر و سیستمهای درمانی کارآمد اقدام کنند، میتوانند جان میلیونها نفر را نجات دهند و بار این بیماری را کاهش دهند.
این مطالعه گسترده، بار ۳۷۵ بیماری از جمله بیماریهای قلبی را بر سلامت افراد در ۲۰۴ کشور بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ بررسی کرده است. نتایج به وضوح نشان میدهد که عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی، حدود ۸۰ درصد از «سالهای عمر از دست رفته بر اثر بیماری قلبی» را تشکیل میدهند. «سالهای عمر از دست رفته بر اثر ناتوانی» معیاری مهم است که سالهای از دست رفته به دلیل مرگ زودرس و سالهای زندگی با ناتوانی را ترکیب میکند تا تصویری کامل از تاثیر بیماری بر سلامت ارائه دهد.
به گزارش جاده مخصوص، محققان عوامل خطر اصلی و قابل پیشگیری را شناسایی کردهاند. این عوامل شامل شاخص توده بدنی بالا، سطح بالای قند خون، سیگار کشیدن، مصرف الکل و رژیم غذایی نامناسب هستند. علاوه بر این، قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی مانند آلودگی هوا، سرب و دمای بالا نیز در بروز بیماری قلبی نقش مهمی ایفا میکنند و باید مورد توجه قرار گیرند.
بررسیهای دقیقتر نشان میدهد که مشکلات متابولیکی مانند وزن اضافی و قند خون بالا در ۶۷ درصد از سالهای زندگی تعدیلشده با ناتوانی مرتبط با قلب نقش دارند. رفتارهایی مانند سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و رژیم غذایی نامناسب در ۴۵ درصد و قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی در ۳۶ درصد از این موارد موثر بودهاند. این آمارها اهمیت تغییرات سبک زندگی و سیاستهای محیطی را برجسته میکنند.
دکتر گرگوری روث، محقق ارشد این مطالعه، تاکید میکند که با هدف قرار دادن مهمترین و قابل پیشگیریترین خطرات، میتوانیم مرگ و میر زودرس ناشی از بیماریهای غیرواگیر را به طور قابل توجهی کاهش دهیم. این کار با اجرای سیاستهای مؤثر و ارائه درمانهای اثباتشده و مقرونبهصرفه امکانپذیر است. تحلیلها همچنین تفاوتهای جغرافیایی گستردهای را در بار بیماریهای قلبی عروقی نشان میدهد که سطح درآمد به تنهایی نمیتواند آنها را توضیح دهد و نیاز به رویکردهای محلی را گوشزد میکند.
این مطالعه همچنین نشان داد که در سال ۲۰۲۳، بیماری قلبی حدود ۲۴۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده است. بیماری شریان محیطی نیز ۱۲۲ میلیون نفر را درگیر کرده است. در بیشتر مناطق، میزان مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی در مردان بیشتر از زنان بوده و این خطر پس از ۵۰ سالگی به شدت افزایش مییابد. این یافتهها فرصتی ارزشمند برای تنظیم سیاستهای بهداشتی محلی فراهم میکند تا مرتبطترین خطرات برای جمعیتهای خاص به طور موثرتری هدف قرار گیرند و سلامت عمومی بهبود یابد.