فناوری

تصور کنید شهری به وسعت نیویورک که صدها سال پیش در دل جنگل‌های کامبوج گم شده باشد. این یک افسانه نیست؛ بلکه حقیقتی است که تکنولوژی‌های مدرن بالاخره از آن پرده برداشتند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص ،برای سال‌ها، جهان آنکور وات را تنها به عنوان مجموعه‌ای از معابد باشکوه می‌شناخت. اما تحقیقات جدید با استفاده از تکنولوژی پیشرفته لیزری (LiDAR) نشان می‌دهد که شهر باستانی آنکور در واقع مرکز یک امپراتوری عظیم بوده که وسعتی باورنکردنی داشته است. این کشف، تمام تصورات پیشین ما را درباره تمدن‌ باستانی جنوب شرق آسیا و توانایی‌های مهندسی آن‌ها دگرگون کرده است.

محققان با استفاده از لیدار (LiDAR) که نوعی رادار لیزری هوایی است، توانستند از میان پوشش گیاهی متراکم جنگل عبور کنند و نقشه‌ای دقیق از سطح زمین بردارند. نتیجه شگفت‌انگیز بود: شبکه‌ای عظیم از خیابان‌ها، خانه‌ها و کانال‌های آب که تا پیش از این کاملاً از دید مخفی مانده بودند.

این اسکن‌ها نشان دادند که پایتخت امپراتوری خمر، نه یک شهر معمولی، بلکه یک ابرشهر با تراکم جمعیت بالا بوده است. وسعت این منطقه شهری به حدی است که برخی کارشناسان آن را با شهرهای مدرنی مثل لس‌آنجلس مقایسه می‌کنند که نشان‌دهنده اوج شکوفایی و قدرت این تمدن در قرن‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی است.

مهندسی آب و وسعت باورنکردنی

آنچه این شهر باستانی آنکور را متمایز می‌کند، سیستم مدیریت آب فوق‌العاده پیشرفته آن است. مهندسان باستانی شبکه‌ای پیچیده از کانال‌ها، مخازن و سدها را طراحی کرده بودند که نه تنها آب مورد نیاز کشاورزی و شرب جمعیت انبوه را تأمین می‌کرد، بلکه از سیلاب‌های فصلی نیز جلوگیری می‌نمود.

کشف این ساختارها ثابت می‌کند که سقوط این تمدن باستانی احتمالاً نه به خاطر جنگ، بلکه به دلیل تغییرات اقلیمی و ناتوانی سیستم آبی در پاسخگویی به خشکسالی‌های طولانی‌مدت بوده است.

چرخش استراتژیک X: پروژه‌های جاه‌طلبانه آلفابت به شرکت‌های مستقل تبدیل می‌شوند

آسترو تلر، رئیس کارخانه نوآوری X آلفابت، در کنفرانس TechCrunch Disrupt این هفته فاش کرد که X در حال تغییر رویکرد خود برای عرضه پروژه‌های فناوری جاه‌طلبانه به بازار است. این شرکت به طور فزاینده‌ای آن‌ها را به جای نگه‌داشتن در ساختار شرکتی آلفابت، به عنوان شرکت‌های مستقل جدا می‌کند. این استراتژی جدید X به پروژه‌ها امکان می‌دهد تا با سرعت بیشتری رشد کنند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، این استراتژی بر یک صندوق سرمایه‌گذاری اختصاصی متکی است که تنها در شرکت‌های جدا شده از X سرمایه‌گذاری می‌کند و آلفابت تنها یک سرمایه‌گذار اقلیت در آن است. تلر توضیح داد: “اگر آلفابت تنها سرمایه‌گذار بود، آلفابت صندوق را در داخل خود نگه می‌داشت و سپس وقتی در چیزی از X سرمایه‌گذاری می‌کرد، آن پروژه نیز همچنان در داخل آلفابت می‌ماند.” او افزود: “بنابراین آلفابت می‌تواند یک سرمایه‌گذار کوچک باشد، اما اگر بیشتر از یک سرمایه‌گذار کوچک باشد، ما هدفی را که دنبال می‌کنیم، از بین می‌بریم.”

این صندوق، Series X Capital نام دارد که بیش از ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه جذب کرده است. گیدئون یو، مدیر اجرایی سابق یوتیوب و مدیر مالی فیس‌بوک، آن را اداره می‌کند. بلومبرگ سال گذشته برای اولین بار از وجود این صندوق خبر داد. برخلاف سایر بازوهای سرمایه‌گذاری آلفابت مانند GV، CapitalG و Gradient Ventures، صندوق Series X Capital از نظر قانونی موظف است که منحصراً در شرکت‌های جدا شده از X سرمایه‌گذاری کند.

این رویکرد نشان‌دهنده یک تحول مهم برای X است. این کارخانه نوآوری در گذشته پروژه‌های موفقی مانند Waymo و Wing را به زیرمجموعه‌های مستقل آلفابت تبدیل کرده بود. تلر گفت که آزمایشگاه در طول دهه گذشته آموخته است که در حالی که برخی از پروژه‌های بلندپروازانه از منابع و مقیاس آلفابت بهره می‌برند، برخی دیگر “می‌توانند سریع‌تر پیش بروند و واقعاً از بخشی از آلفابت بودن بهره‌ای نمی‌برند زیرا بسیار متفاوت هستند.”

به گزارش جاده مخصوص، تلر توضیح داد: “قرار دادن آن درست در خارج از غشای آلفابت، جایی که می‌توانیم با آن‌ها بسیار نزدیک باشیم، مزایای استراتژیک زیادی با آن‌ها داشته باشیم، اما لزوماً آن‌ها را کنترل نکنیم، منطقی است.” او در Disrupt توضیح داد که استراتژی جدید X تنها به دلیل رویکرد بی‌رحمانه X به صداقت فکری، از جمله فرهنگی که فعالانه از حذف ایده‌های امیدوارکننده استقبال می‌کند، کار می‌کند.

X یک پروژه بلندپروازانه را دارای سه جزء خاص تعریف می‌کند. این پروژه باید تلاش کند یک مشکل بزرگ جهانی را حل کند. همچنین باید نوعی محصول یا خدمات را پیشنهاد دهد که می‌تواند آن مشکل را از بین ببرد. در نهایت، باید از فناوری پیشگامانه‌ای استفاده کند که “جرقه امیدی” ایجاد کند که تیم داخل X می‌تواند آن مشکل را حل کند. تلر تاکید کرد: “اگر کسی یک پروژه بلندپروازانه را پیشنهاد کند و منطقی به نظر برسد، شرکت علاقه‌ای ندارد، زیرا طبق تعریف، این یک پروژه بلندپروازانه نخواهد بود.”

چه اتفاقی برای ایده‌هایی می‌افتد که این معیارها را برآورده می‌کنند؟ تلر گفت: X آن‌ها را بی‌رحمانه آزمایش می‌کند و به دنبال دلایلی برای حذف آن‌ها می‌گردد. او توضیح داد: “اگر چیزی را پیشنهاد کنید که کاملاً عجیب به نظر می‌رسد، آن سه جزء را دارد و یک فرضیه قابل آزمایش است، با مقدار کمی پول، می‌توانیم چیزی در مورد اینکه آیا کمی دیوانه‌کننده‌تر از آنچه فکر می‌کردیم یا کمی کمتر دیوانه‌کننده است، بیاموزیم.” او افزود: “اگر کمی دیوانه‌کننده‌تر از آنچه فکر می‌کردیم باشد، عالی است، دست مریزاد، بیایید آن را کنار بگذاریم و ادامه دهیم.”

این رویکرد مستلزم جدا کردن افراد از ایده‌هایشان است. به همین دلیل تلر گفت که حتی نمی‌داند چه کسی بیشتر پروژه‌های X را آغاز کرده است. او به Waymo، شرکت خودروهای خودران، و Wing، شرکت تحویل پهپادی که اکنون بسته‌های والمارت را در حدود شش شهر ایالات متحده تحویل می‌دهد، اشاره کرد. او به مخاطبان Disrupt گفت: “اگر قرار است چیزی را کشف کنیم و شما [به عنوان مخترع اصلی] احساس کنید ‘این بچه من است’، چقدر احتمال دارد که من شما را به صداقت فکری واقعی وادار کنم؟”

در عمل، این بدان معناست که X ابتدا به سخت‌ترین بخش‌های پروژه‌ها می‌پردازد و فعالانه به دنبال دلایلی برای توقف آن‌ها می‌گردد. نتیجه یک نرخ موفقیت ۲ درصدی بی‌رحمانه است که تلر آن را نه شکست بلکه یک ویژگی می‌داند. X پروژه‌های بسیار بیشتری را نسبت به آنچه راه‌اندازی کرده، متوقف کرده است، از جمله کل دسته‌هایی که زمانی امیدوارکننده به نظر می‌رسیدند، مانند ابزارهای هوش مصنوعی کپی‌رایتینگ که مدل‌های بنیادی در نهایت آن‌ها را جذب کردند. این استراتژی جدید X به X کمک می‌کند تا با چالش‌های مالی آزمایش و شکست مقابله کند.

قدرت زیاد خودرو برقی فراری و تمرکز بر هندلینگ

Elettrica از چهار موتور الکتریکی مجزا (یکی برای هر چرخ) بهره می‌برد که در مجموع بیش از 1000 اسب‌بخار قدرت تولید می‌کنند. هرچند این رقم نزدیک به قدرت ابرخودرو جدید فراری، یعنی F80 است، اما مدیر توسعه‌ محصول آن، «جیانماریا فولجنزی»، تأکید کرده که هدف شرکت صرفاً افزایش قدرت نیست:

«ساخت موتور پرقدرت در خودروهای برقی ساده است. چالش واقعی، کنترل و چابکی در پیچ‌ها است. خودروهای برقی امروزی مثل فیل هستند؛ در مسیر مستقیم سریع، اما در رانندگی بی‌روح.»

به‌همین‌دلیل، فراری از سامانه‌ای استفاده کرده که می‌تواند گشتاور هر چرخ را به‌طور مستقل تنظیم کند تا بیشترین چسبندگی ممکن به دست آید. علاوه‌براین، چرخ‌های عقب نیز به‌طور مستقل فرمان‌پذیر هستند تا دقت خودرو در پیچ‌ها افزایش پیدا کند.

Elettrica همچنین به سیستم تعلیق فعال الکتریکی مجهز است که اولین‌بار در SUV فراری «پوروسانگوئه» معرفی شد. در این سیستم، موتورهای کوچک الکتریکی جایگزین شیرهای هیدرولیکی سنتی شده‌اند و این تغییر به خودرو اجازه می‌دهد ارتفاع و میزان سختی فنربندی هر چرخ را به‌درستی تنظیم کند.

برخلاف اکثر مدل‌های فراری، Elettrica چهار در و چهار صندلی خواهد داشت و هم مناسب رانندگی آرام و راحت است و هم قادر به ارائه‌ تجربه‌ اسپرت با تنظیمات دینامیک قابل‌تغییر خواهد بود. برد حرکتی آن حدود 530 کیلومتر اعلام شده و انرژی آن از یک باتری 122 کیلووات‌ساعتی تأمین می‌شود که از 15 ماژول شامل سلول‌های NMC تشکیل شده است.

تأمین سلول‌های باتری فعلاً بر عهده‌ SK On است، اما فراری می‌گوید طراحی و شیمی باتری در آینده قابل ارتقا خواهد بود.

مدیرعامل فراری، «بندتو وینیا»، درباره حضور این شرکت در بازار خودروهای برقی گفته است:

«می‌خواهیم نشان بدهیم می‌توان هر فناوری را به شیوه‌ای منحصربه‌فرد به خدمت گرفت. Elettrica قرار است ثابت کند فراری حتی در دنیای بی‌صدا و دیجیتال، می‌تواند متفاوت باشد.»

رونمایی کامل Elettrica برای اوایل سال 2026 در نظر گرفته شده است

برندگان نوبل فیزیک ۲۰۲۵

این محققان یک مدار الکتریکی بسیار خاص را با استفاده از ابررساناها ساختند. در این مدار دو قطعه ابررسانا با یک لایه نازک عایق از هم جدا شده بودند؛ ساختاری که به آن «اتصال جوزفسون» (Josephson junction) می‌گویند

در مواد ابررسانا الکترون‌ها به صورت جفت‌هایی به نام «جفت‌های کوپر» حرکت می‌کنند که می‌توانند به صورت هماهنگ رفتار کنند. در این آزمایش، این ذره در یک حالت انرژی به دام افتاده بود و ولتاژی در مدار وجود نداشت. طبق قوانین فیزیک کلاسیک، این سیستم باید برای همیشه در همین حالت باقی می‌ماند.

اما دانشمندان مشاهده کردند که این سیستم ماکروسکوپی، با استفاده از تونل‌زنی کوانتومی، از این حالت انرژی فرار و ناگهان یک ولتاژ قابل اندازه‌گیری در مدار ایجاد می‌کند. این اولین مشاهده مستقیم تونل‌زنی کوانتومی ماکروسکوپی بود. آنها همچنین ثابت کردند که این سیستم انرژی را به صورت بسته‌های گسسته یا «کوانتیده» جذب و منتشر می‌کند، درست همانطور که نظریه کوانتوم پیش‌بینی می‌کند.

این کشف فقط یک کنجکاوی علمی نبود؛ این آزمایش‌ها، سنگ بنای نسل بعدی فناوری‌های کوانتومی را پایه‌گذاری کردند. این مدار ابررسانا در عمل مانند یک «اتم مصنوعی» بزرگ عمل می‌کرد که می‌توان آن را کنترل و مهندسی کرد.

مهم‌ترین پیامد این کار، تأثیر مستقیم آن بر توسعه کامپیوترهای کوانتومی است. سیستم ساخته‌شده توسط این دانشمندان، یکی از اولین نمونه‌های کاربردی یک «کیوبیت» بود؛ واحد اصلی سازنده کامپیوترهای کوانتومی. درواقع، جان مارتینیز، یکی از برندگان همین جایزه، سال‌ها بعد به یکی از پیشگامان ساخت کامپیوترهای کوانتومی در شرکت گوگل تبدیل شد.

پربازدیدترین‌ها

راز شهر گمشده آنکور فاش شد؛ کلان‌شهری عظیم که قرن‌ها زیر جنگل مخفی شده بود

تکنولوژی لیزری، پرده از راز جنگل برداشت

مهندسی آب و وسعت باورنکردنی

پیشگامی شرکت آب و فاضلاب در تستا: رونمایی از ۹۰ نیاز فناورانه و دستاوردهای نوین

علائی طباطبایی: ریسک به‌کارگیری فناوری در صنعت پتروشیمی را به حداقل می‌رسانیم

راهکارهای غیرمناقصه‌ای برای حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان

تبدیل ریسک فنی به ریسک مالی؛ مأموریت اصلی صندوق

استفاده از ظرفیت‌های مالیاتی و توجه به محیط زیست

فراخوان ملی حمایت از فناوری‌های نوظهور: فرصتی برای نوآوران

شغل فریلنسری به رسمیت شناخته شد

اعتبارسنجی هویت و قراردادها

چرخش استراتژیک X: پروژه‌های جاه‌طلبانه آلفابت به شرکت‌های مستقل تبدیل می‌شوند

لباس هوشمند با ساخت پارچه ای عجیب

برندگان جایزه نوبل اقتصاد سال ۲۰۲۵ معرفی شدند؛ رشد با کمک فناوری

اولین اطلاعات از خودرو برقی فراری اعلام شد؛ همکاری با طراح افسانه‌ای اپل

قدرت زیاد خودرو برقی فراری و تمرکز بر هندلینگ

برندگان نوبل فیزیک ۲۰۲۵ معرفی شدند؛ شگفتی‌های کوانتومی در دنیای ماکروسکوپی

برندگان نوبل فیزیک ۲۰۲۵