گردشگری

مجید اخلاقی، معاون استاندارد پرواز سازمان هواپیمایی کشوری، اعلام کرد که با ورود هواپیماهای جدید و ارتقای توان تعمیراتی، کشور اکنون ۲۰۹ فروند هواپیمای فعال دارد. او افزود که این تعداد تا پایان سال جاری به ۲۲۰ فروند می‌رسد. این رشد، افزایش قابل توجهی را در ناوگان هوایی کشور نشان می‌دهد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، اخلاقی همچنین با اشاره به افزوده شدن ناوگان جدید به کشور، خاطرنشان کرد: در حال حاضر ۲۰۹ فروند هواپیمای مسافری فعال در کشور مشغول به کار هستند. این تعداد نسبت به آغاز فعالیت دولت چهاردهم، ۱۸ درصد افزایش یافته است. اسناد و اطلاعات دفتر صلاحیت پرواز سازمان نشان می‌دهد که در ابتدای دولت چهاردهم، ۱۷۷ فروند هواپیمای فعال وجود داشت. با ورود ۳۲ فروند هواپیمای جدید به کشور، این عدد تا امروز به ۲۰۹ فروند افزایش یافت.

معاون استاندارد پرواز سازمان هواپیمایی کشوری توضیح داد: سیاست‌های سازمان در تسهیل و تسریع ورود ناوگان هوایی کشور نقش مهمی در این دستاورد ایفا کرده است. جذب سرمایه‌های خرد در صنعت هوانوردی نیز مؤثر بوده است. این سیاست‌ها در کنار حفظ استانداردهای ایمنی پروازها و وسایل پرنده اجرا شده‌اند.

به گزارش جاده مخصوص، او افزود: توجه بیشتر به مراکز تعمیر و نگهداری هواپیما در کشور و ارتقای کمی و کیفی آن‌ها نیز بسیار مؤثر بوده است. این اقدامات باعث شده‌اند که تعداد کمتری از هواپیماها به دلایل فنی زمین‌گیر شوند. همچنین، خروج آن‌ها از چرخه عملیات پروازی کاهش یافته است.

در نتیجه این تلاش‌ها، تعداد هواپیماهای فعال افزایش یافته است و رشد چشمگیری در ناوگان هوایی کشور مشاهده می‌شود.

اینگه مورات، عکاس اتریشی و همسر آرتور میلر، در سال ۱۹۵۶ طی سفر خود به ایران و شهر قم، تصاویری سیاه و سفید از این شهر ثبت کرد. یکی از این عکس‌ها، او را پیش از آماده شدن برای ورود به حرم حضرت معصومه(س) نشان می‌دهد. این عکس‌ها، پنجره‌ای به گذشته ایران می‌گشایند و نگاهی منحصر به فرد از آن دوران ارائه می‌دهند. اینگه مورات با دیدی هنرمندانه، لحظات ناب را شکار می‌کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، مورات یکی از نخستین عکاسان زن آژانس معتبر «مگنوم» بود. او در تصاویری که از ایران گرفت، تلاش کرد تا زندگی روزمره، چهره‌های واقعی مردم و جزئیات انسانی را به تصویر بکشد. او به دنبال ثبت واقعیت‌های جامعه بود و از کلیشه‌ها دوری می‌کرد. این رویکرد، آثار او را متمایز می‌سازد.

برای مورات، دیدن و عکاسی از کشوری با تمدنی کهن اهمیت زیادی داشت. ایران در آن زمان مسیر مدرنیته را طی می‌کرد، اما همچنان رنگ و بوی باستانی و کهن خود را در هر گوشه‌ای حفظ کرده بود. این تضاد و همزیستی سنت و مدرنیته، سوژه‌ای جذاب برای لنز دوربین او فراهم می‌آورد. او این ویژگی‌ها را به خوبی در عکس‌هایش منعکس کرد.

عکس‌های اینگه مورات نه تنها اسنادی تاریخی هستند، بلکه ارزش هنری بالایی نیز دارند. او با دقت و حساسیت، فرهنگ و هویت مردم ایران را به تصویر کشید. این تصاویر، روایتگر داستانی ناگفته از ایران دهه سی شمسی هستند. آن‌ها به ما کمک می‌کنند تا گذشته را بهتر درک کنیم.

به گزارش جاده مخصوص، میراث عکاسی اینگه مورات از ایران، گنجینه‌ای ارزشمند برای علاقه‌مندان به تاریخ و هنر است. او با نگاهی عمیق و انسانی، لحظاتی را ثبت کرد که تا ابد ماندگار شدند. این آثار، یادآور توانایی هنر در ثبت زمان و مکان هستند. آن‌ها همچنان الهام‌بخش عکاسان و هنرمندان بسیاری هستند.

فرماندار نوشهر، با توجه به افزایش دما و خطر آتش‌سوزی، دستور مسدودسازی مسیرهای جنگلی را به دهیاران ابلاغ کرد. این اقدام پیشگیرانه برای حفاظت از منابع طبیعی و جلوگیری از حوادث احتمالی صورت می‌گیرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، شاهرخ جهانشاهی، فرماندار نوشهر، روز شنبه، اول آذر ۱۴۰۴، در نشست مدیریت بحران شهرستان، به گرمای هوا و کمبود بارندگی در شمال کشور اشاره کرد. او تاکید کرد که با افزایش چشمگیر دما و هشدارهای ستاد مدیریت بحران درباره بالا رفتن احتمال آتش‌سوزی در جنگل‌ها و مراتع، باید تدابیر لازم را اندیشید.

جهانشاهی در این راستا، دستورات ویژه‌ای را به تمامی دهیاران ابلاغ کرد. او از دهیاران خواست تا تمام مسیرهای منتهی به جنگل‌ها را تا اطلاع ثانوی مسدود کنند. این اقدام برای جلوگیری از ورود افراد و خودروهای غیرضروری به مناطق جنگلی ضروری است.

دهیاران موظف‌اند تمام راه‌های ورودی به مناطق جنگلی را به‌صورت کامل مسدود کنند. آن‌ها باید گشت‌های نظارتی را در ساعات اوج گرما افزایش دهند. همچنین، کوچک‌ترین نشانه‌های دود یا حریق را بلافاصله گزارش و پیگیری کنند. این مسدودسازی مسیرهای جنگلی و نظارت دقیق، نقش مهمی در حفظ امنیت منطقه دارد.

به گزارش جاده مخصوص، شخص دهیار مسئولیت کامل پیگیری این موضوع را بر عهده دارد. مسئولان در صورت اهمال‌کاری، با متخلفان برخورد قانونی و اداری می‌کنند. این تاکید بر مسئولیت‌پذیری، اهمیت مسدودسازی مسیرهای جنگلی و حفاظت از محیط زیست را نشان می‌دهد.

دو طرف توافق خواهرخواندگی ساری و آستراخان را پس از ۱۱ سال احیا کردند. آن‌ها بر توسعه مبادلات اقتصادی، گردشگری و سلامت تاکید داشتند. این گام مهم، افق‌های جدیدی را برای همکاری‌های دوجانبه می‌گشاید.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، مهدی یونسی رستمی، استاندار مازندران، در نشستی با ایگور بابوشکین، استاندار آستراخان روسیه، سخن گفت. این نشست در نخستین اجلاس استانداران استان‌های ساحلی خزر برگزار شد. استاندار مازندران اعلام کرد که این استان با جمعیت ثابت ۳.۵ میلیون و متغیر ۲.۵ میلیون نفر، ۱۳ درصد امنیت غذایی کشور را تامین می‌کند. او آمادگی مازندران را برای توسعه روابط با آستراخان ابراز داشت.

خزر از قدیم الایام ارتباط بین تجار ایرانی و روسی را برقرار می کرد و کالاهای روسی با کالاهای ایرانی مبادله می شد. بنادر ایران با بنادر ساحلی ارتباط داشته اند و هنوز کاروانسرای ایرانیان در شهر آستاراخان پابرجاست و «آرد آستراخان» در شهرهای غربی ایران شناخته شده بود. ارتباط تجاری و بازرگانی در کنار مبادله کالا، فرهنگ، آداب و رسوم ملل را تسهیل می کرد و کالا با خود، فرهنگ و تمدن و زبان را منتقل می کرد.آستراخان در طول تاریخ، نام های مختلفی به خود گرفته است: از جمله، ایتیل، سارای باتو، هشترخان، حاجی طرخان، آستورخان، تستیروخان. این شهر از سال 1558 میلادی پس از تصرف این منطقه توسط تزار ایوان چهارم و الحاق آن به خاک روسیه، به آستراخان تغییر نام داده است. ماهی یکی از منابع مهم اقتصاد آستراخان به شمار می رود که نقش اساسی در تغذیه مردم و تأمین بودجه استان دارد.صنعت آستراخان را به دو بخش سبک و سنگین می توان تقسیم کرد. صنایع سبک و سهم آن ها در تولیدات آستراخان به این شرح هستند: پارچه (3/54 درصد)، دوخت لباس (4/20 درصد) و تولید چرم برای ساخت کفش (3/25 درصد). صنعت شیمی و پتروشیمی آستراخان با تولید مواد فایبر گلاس، پلاستیک، مواد جلا دهنده و سازنده رنگ ها شناخته شده است . صنعت آستراخان را به دو بخش سبک و سنگین می توان تقسیم کرد. صنایع سبک و سهم آن ها در تولیدات آستراخان به این شرح هستند: پارچه (3/54 درصد)، دوخت لباس (4/20 درصد) و تولید چرم برای ساخت کفش (3/25 درصد). صنعت شیمی و پتروشیمی آستراخان با تولید مواد فایبر گلاس، پلاستیک، مواد جلا دهنده و سازنده رنگ ها شناخته شده است.نفت و گاز، بخش مهمی از تأمین انرژی و بودجه آستراخان را تشکیل می دهد.شرکت سهامی عام «الیاف شیشه آستراخان» واحد پیشروی روسیه در زمینه تولید بافت های نازک شیشه ای برای مصارف الکتریکی، نخ های شیشه ای جهت صنعت کابل سازی و سایر محصولات بر پایه الیاف شیشه می باشد.

یونسی رستمی به ظرفیت‌های کشاورزی و گردشگری استان اشاره کرد. مازندران در تولید برنج، مرکبات و گوشت سفید رتبه نخست کشور را دارد. این استان در حوزه گردشگری سلامت نیز کاملاً آماده ارائه خدمات به گردشگران روس است. این ظرفیت‌ها، بستر مناسبی برای تقویت روابط اقتصادی و گسترش خواهرخواندگی ساری آستراخان فراهم می‌آورد.

استاندار مازندران بر ایجاد بازارچه‌های مشترک و تسهیل تبادلات مالی تاکید کرد. او گفت: با توجه به تحریم‌های مشترک، ایجاد صندوق‌های مالی مشترک و فعال‌سازی واحدهای تجاری می‌تواند همکاری‌ها را تسهیل کند. این اقدامات به پایداری و رشد مبادلات کمک شایانی می‌کند.

به گزارش جاده مخصوص، ایگور بابوشکین، استاندار آستراخان، ایران را شریک استراتژیک روسیه نامید. او گفت: بیش از ۳۰ سال از موافقتنامه همکاری میان مازندران و آستراخان می‌گذرد. ما باید نقشه راهی برای اجرای کامل آن تدوین کنیم. این نقشه راه، آینده خواهرخواندگی ساری آستراخان را تضمین خواهد کرد.

افغانستان اخیراً پرونده «مینیاتور کمال‌الدین بهزاد» را برای ثبت در فهرست انتظار یونسکو پیشنهاد کرد. این اقدام واکنش افکار عمومی ایران را برانگیخت. مردم نگران تصاحب و ثبت هنر ایران به نام کشوری دیگر بودند. این روند در سال‌های اخیر تکرار شده است. با این حال، یونسکو دیدگاه متفاوتی دارد و مالکیت مطلق بر میراث ناملموس را نمی‌پذیرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، علیرضا ایزدی، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، درباره پیشنهاد افغانستان برای ثبت پرونده «نقاشی مینیاتور کمال‌الدین بهزاد» در یونسکو توضیحاتی ارائه داد.

ایزدی روند ثبت آثار فرهنگی را تشریح کرد. او بر امکان مشارکت میان کشورها و اهمیت احترام به میراث مشترک تاکید ورزید. او گفت میراث فرهنگی منطقه ریشه‌های مشترک دارد. این واقعیت، همکاری‌های فرهنگی را ضروری می‌سازد.

مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی و حفظ و احیای میراث معنوی و طبیعی ادامه داد: ایران و کشورهای همسایه میراثی غنی و مشترک دارند. این میراث، هویت فرهنگی منطقه را شکل می‌دهد. همکاری در حفظ آن بسیار مهم است.

به گزارش جاده مخصوص، ایزدی به نقاشی‌های کمال‌الدین بهزاد اشاره کرد. او گفت این آثار نمادی از هنر مشترک منطقه هستند. او افزود: همکاری‌های بین‌المللی در ثبت میراث فرهنگی، به حفظ و معرفی بهتر این گنجینه‌ها کمک می‌کند.

ایزدی در پاسخ به سوالی درباره پرونده مشترک ایران برای اجلاس یونسکو گفت: ایران همواره از همکاری در زمینه ثبت میراث مشترک استقبال می‌کند. پرونده «مینیاتور کمال‌الدین بهزاد» می‌تواند نمونه‌ای برای همکاری‌های آتی باشد.

حفاظت از میراث ملی و فرهنگی ایران نیازمند هوشیاری دائمی است.در روزهای اخیر، خبری مهم در محافل فرهنگی منتشر شد که عربستان سعودی گل محمدی ایران را به نام خود  ثبت جهانی کرده است. این اتفاق، در کنار تلاش‌های پیشین برای ثبت دانشمندان و شعرای ایران به نام کشورهای دیگر، هشداری جدی برای متولیان فرهنگ کشور است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، تنها چند ساعت پس از انتشار این خبر، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان با رسانه‌ها گفتگو کرد. او توضیح داد که ثبت جهانی گل رز توسط عربستان، ارتباطی به گل محمدی و گلاب ایران ندارد. وی تاکید کرد که آیین گلاب‌گیری، که ریشه‌ای عمیق در فرهنگ و هویت ایرانی دارد، به نام ایران در فهرست جهانی ثبت خواهد شد.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان کاشان گفت: با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، بیستم اردیبهشت‌ماه به‌عنوان «روز گل محمدی و گلاب» در ضمیمه تقویم رسمی کشور ثبت شد؛ اقدامی که گامی مهم در حفظ و ترویج میراث اصیل منطقه کاشان و تثبیت جایگاه این شهر به‌عنوان پایتخت گل محمدی ایران است.

با وجود این توضیحات، ما تلاش‌های مکرر همسایگان ایران را برای غارت فرهنگ و تاریخ کشورمان فراموش نمی‌کنیم. این کشورها، که زمانی بخشی از قلمرو ایران فرهنگی و تاریخی بودند، اکنون به لطف استعمار غربی مستقل شده‌اند. آن‌ها امروز مشغول دزدی از میراث‌های تاریخی و معنوی ایران هستند.

این تلاش‌ها برای ثبت دانشمندان و شعرای ایران به نام کشورهای دیگر، و همچنین خبر اخیر درباره گل محمدی، هشدارهایی جدی به شمار می‌روند. این هشدارها متولیان فرهنگ کشور را بیدار نگه می‌دارند. آن‌ها باید در جبهه فرهنگی، از میراث فرهنگی ایران به طور قاطع محافظت کنند.

به گزارش جاده مخصوص، این حوادث نشان می‌دهد که نیاز به هوشیاری و اقدام سریع برای حفظ هویت ملی و فرهنگی کشورمان داریم. متولیان باید با برنامه‌ریزی دقیق و همکاری بین‌المللی، از هرگونه سوءاستفاده از گنجینه‌های میراث فرهنگی ایران جلوگیری کنند.

فرماندار داورزن تاکید کرد که توجه به خانه دکتر شریعتی تنها به حفظ یک اثر تاریخی محدود نمی‌شود. او افزود این بنا می‌تواند به عنوان یک نقطه اتکا برای معرفی فرهنگ و تاریخ شهرستان داورزن به گردشگران و پژوهشگران عمل کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، حسن قربانی، فرماندار داورزن، در حاشیه بازدید از خانه تاریخی دکتر علی شریعتی در روستای کاهک، بر ضرورت توجه به این مکان تاکید کرد. او خانه دکتر شریعتی را میراث فرهنگی و هویتی شهرستان داورزن دانست.

فرماندار داورزن یادآور شد که دکتر علی شریعتی، یکی از برجسته‌ترین متفکران معاصر ایران است. او در طول زندگی خود تأثیرات عمیقی بر اندیشه‌های اجتماعی و فرهنگی مردم گذاشت.

قربانی توضیح داد که مردم خانه دکتر شریعتی را نمادی از تفکرات و زندگی این اندیشمند بزرگ می‌دانند. این مکان نه تنها یک اثر تاریخی است، بلکه فضایی برای گردهمایی علاقه‌مندان به آثار و تفکرات شریعتی نیز فراهم می‌کند.

به گزارش جاده مخصوص، فرماندار داورزن حفاظت از این خانه را بسیار مهم دانست. او تاکید کرد که خانه دکتر شریعتی یکی از نمادهای فرهنگی و تاریخی شهرستان داورزن است و حفظ و احیای آن وظیفه‌ای همگانی محسوب می‌شود.

استاندار هرمزگان بر پیوند عمیق مردم استان با دریا تأکید کرد. او گفت توسعه دریاپایه کشور و نقش تاریخی بندرعباس در مبادلات اقتصادی و فرهنگی، به بناهایی مانند عمارت کلاه‌فرنگی معنا می‌بخشد. مرمت این عمارت، سرمایه‌گذاری فرهنگی برای آینده است تا نسل‌های بعد جایگاه هرمزگان را در شکل‌گیری هویت ملی ایران بشناسند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، محمد آشوری تازیانی، استاندار هرمزگان، در بازدید از عمارت کلاه‌فرنگی، جایگاه فرهنگی و تاریخی آن را مهم دانست. او گفت این عمارت بخشی از هویت تاریخی مردم بندرعباس است. این بنا نمادی از معماری جنوب ایران و یادگار مقاومت فرهنگی مردم در برابر تحولات تاریخی است. همه دستگاه‌های مسئول باید برای احیای این اثر همکاری کنند.

عمارت کلاه‌فرنگی بندر عباس در بخش مرکزی این شهر قرار دارد و در گذشته گمرک و محل تجارتخانه‌ی داخلی و خارجی بوده است. قدمت این بنای تاریخی به دوران حکومت صفویان بازمی‌گردد. عمارت کلاه‌فرنگی شامل طبقه همکف برای نگهداری کالا، طبقه دوم برای تشکیلات اداری و سکونت و دو حیاط وسیع در شمال غرب با آب‌انبارهای متعدد بوده است. بر فراز طبقه دوم ساختمان هشت‌گوشی از چوب ساخته بودند که در وسط آن گنبدی مخروطی شکل قرار داشت. گنبد مذکور شبیه به کلاهی بود که در آن روزگار، مردم اروپایی، یعنی فرنگی‌ها بر سر می‌گذاشتند. به همین سبب آن بخش از ساختمان به کلاه‌فرنگی شهرت یافت و به تدریج نام کلاه‌فرنگی به کل عمارت اطلاق شد. این اثر به‌عنوان یکی از جاهای دیدنی بندر عباس، در سال ۱۳۸۴، با شماره ۱۳۸۳۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

استاندار هرمزگان از حرکت خودجوش فعالان فرهنگی و اجتماعی استان قدردانی کرد. او افزود کارزار اخیر آگاهی، دغدغه و مسئولیت‌پذیری مردم هرمزگان را نسبت به میراث فرهنگی خود نشان داد. ما باید صدای مردم را بشنویم و در مسیر حفاظت و مرمت این بنا گام‌های عملی برداریم.

آشوری تازیانی به گذشته تاریخی این عمارت اشاره کرد. او توضیح داد عمارت کلاه‌فرنگی بخشی از مجموعه‌ای بزرگ‌تر از بناهای تاریخی و بازارهای قدیمی بندرعباس بود. در دهه ۶۰، برخی فضاهای پیرامونی تغییر کاربری دادند و حوزه علمیه بخشی از آن را در اختیار گرفت. اما این عمارت، تنها بنای باقی‌مانده از آن دوره، امروز به توجه جدی و مرمت اساسی نیاز دارد.

به گزارش جاده مخصوص، استاندار بر لزوم تعیین تکلیف وضعیت حقوقی بنا تأکید کرد. او گفت پیش از آغاز مرمت، نهادهای بهره‌بردار باید مسائل حقوقی و مالکیتی را شفاف حل کنند. به همین منظور، کارگروهی با حضور میراث‌فرهنگی، حوزه علمیه، شهرداری، استانداری و دستگاه‌های ذی‌ربط تشکیل می‌شود. این کارگروه ابعاد حقوقی، فنی و اجرایی موضوع را بررسی و نتیجه‌گیری می‌کند.

استاندار هرمزگان توضیح داد این کارگروه در گام نخست وضعیت مالکیت بنا و اراضی پیرامونی را بررسی می‌کند. سپس با برآوردهای فنی و کارشناسی، طرح مرمت و احیای آن را تدوین خواهد کرد.

او افزود با روشن شدن مبانی حقوقی، می‌توانیم برنامه مرمت را با پشتوانه‌ای مستحکم و رویکردی منسجم آغاز کنیم. این کار عمارت کلاه‌فرنگی را بار دیگر به نماد زنده‌ای از تاریخ و معماری جنوب ایران تبدیل می‌کند.

آشوری به پیشینه تاریخی و نقش این بنا در رویدادهای گوناگون اشاره کرد. عمارت کلاه‌فرنگی در دوره‌های مختلف، کارکردهای مهمی مانند مرکز اداری و نظامی داشته است. این بنا رویدادهای متعددی از شکوفایی اقتصادی بندرعباس تا مقاومت مردم در برابر استعمارگران را در خود جای داده است. مرمت این عمارت، در حقیقت بخشی از حافظه تاریخی مردم هرمزگان را احیا می‌کند.

او ادامه داد مرمت این بنا فقط بازسازی یک ساختمان نیست. این تلاش برای بازآفرینی هویت تاریخی بندرعباس و انتقال آن به نسل جدید است. این مکان می‌تواند به یک مرکز فرهنگی و آموزشی تبدیل شود تا جوانان با تاریخ، هویت و ریشه‌های خود آشنا شوند.

استاندار هرمزگان بار دیگر بر پیوند دیرینه مردم استان با دریا تأکید کرد. او گفت توسعه دریاپایه کشور و نقش تاریخی بندرعباس در مبادلات اقتصادی و فرهنگی، به چنین بناهایی معنا می‌بخشد. مرمت عمارت کلاه‌فرنگی، سرمایه‌گذاری فرهنگی برای آینده است تا نسل‌های بعد جایگاه این استان را در هویت ملی ایران بشناسند. آشوری در پایان تأکید کرد مردم، نخبگان و دستگاه‌های اجرایی فرآیند احیای این عمارت را گام‌به‌گام پیش می‌برند. تا حل کامل مسائل حقوقی وارد مرحله اجرایی نمی‌شویم، اما پس از رفع موانع، مرمت با هدف تبدیل بنا به یک مرکز فرهنگی فعال آغاز می‌شود.

منبع: chtn

وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با نزدیک شدن به ایام دهه فجر، فراخوان عمومی شرکت در جشنواره صنایع دستی فجر را اعلام کرد. این رویداد مهم، فرصتی برای نمایش و ارتقای جایگاه هنر اصیل ایرانی است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جاده مخصوص، معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی توضیح داد: این رویداد بزرگ فرهنگی هر ساله با هدف معرفی، ترویج و ارتقای صنایع دستی اصیل ایرانی برگزار می‌شود. برگزارکنندگان در بهمن سال جاری میزبان علاقه‌مندان و هنردوستان خواهند بود.

فولادی، معاون صنایع دستی، از تمام هنرمندان و صنعتگران خلاق استان دعوت کرد. او از آن‌ها خواست تا با الهام از میراث غنی فرهنگی و بهره‌گیری از تکنیک‌های نوین، فاخرترین و بدیع‌ترین آثار خود را برای ارائه در این جشنواره صنایع دستی فجر آماده کنند.

این دوره از جشنواره بر اصالت، کیفیت فنی بالا و نوآوری در طرح تمرکز دارد. همچنین، قابلیت تجاری‌سازی آثار نیز از اولویت‌های اصلی است. این رویکرد به رشد اقتصادی هنرمندان کمک می‌کند.

به گزارش جاده مخصوص، این جشنواره صنایع دستی فجر به دنبال معرفی پتانسیل‌های اقتصادی و فرهنگی صنایع دستی است. مدیران می‌توانند با حمایت از این رویداد، به توسعه پایدار هنر و اقتصاد کشور کمک کنند.

منبع: ghatreh